Program pomiarowy C1: chemizm opadów atmosferycznych
 |
Ryc. 8. Średnia roczna przewodność elektrolityczna właściwa SEC oraz pH wód opadowych obserwowane w Stacjach Bazowych ZMŚP w roku hydrologicznym 2000 |
W atmosferze występują składniki pochodzące z naturalnego
obiegu biogeochemicznego oraz z gospodarczej działalności człowieka. Związki te
w zależności od swoich właściwości oraz warunków meteorologicznych ulegają
rozproszeniu i transformacji podczas transportu atmosferycznego, a większość z
nich często w znacznych odległościach od źródeł emisji, powraca na powierzchnię
ziemi wraz z opadami lub wskutek pochłaniania zanieczyszczeń gazowych i
aerozoli przez wody powierzchniowe, szatę roślinną i glebę. Największy udział w
dostawie zanieczyszczeń z atmosfery do powierzchni ziemi w regionach położonych
w znacznych odległościach od źródeł emisji ma depozycja mokra.
Chemizmu opadów atmosferycznych badany na Stacjach Bazowych ZMŚP
potwierdza tendencje obserwowane dla jakości powietrza. Średnie roczne ważone
wartości pH wód opadowych mierzone w Stacjach Bazowych wahały się w roku hydrologicznym
2000 od 4,41 do 5,28 jednostek, co kwalifikuje średni roczny odczyn opadów w
Stacjach Bazowych w Puszczy Boreckiej i Storkowie do grupy opadów o znacznie
obniżonym pH, natomiast normalny odczyn miały opady w Koniczynce (ryc. 8).
Pozostałe Stacje zaliczono do grupy z odczynem lekko obniżonym. W przypadku
Koniczynki leżącej w sąsiedztwie Torunia, wyższe wartości pH są z pewnością
efektem zobojętniającego wpływu zasadowych pyłów.
 |
Ryc. 9. Średnie miesięczne wartości pH wód opadowych mierzone w Stacjach Bazowych ZMŚP w roku hydrologicznym 2000
|
Stwierdzono stosunkowo niskie średnie
miesięczne wartości pH w półroczu zimowym (ryc. 9) co związane było z emisją
zanieczyszczeń gazowych - związków siarki i azotu.
Ograniczana od lat osiemdziesiątych emisja dwutlenku siarki
(Stan środowiska w Polsce 1998) nie daje poprawy odczynu ze względu na wyraźny
wzrost w ostatnich latach udział tlenków azotu w zakwaszaniu opadów
atmosferycznych. Obecność tlenków azotu w atmosferze odbija się na składzie wód
opadowych, wywołując zakwaszenie i wzrost stężeń jonów azotanowych. Obserwacje
takie potwierdza m.in. stosunek jonów azotanowych do siarczanowych w opadach
atmosferycznych w Storkowie, od roku 1995 stężenia siarczanów obniżyły się o
ok. 40%, w tym samym czasie stężenia azotanów o ok. 30% wzrosły. Składowa
atmosferyczna, obok dostawy związków pochodzenia nawozowego, nabiera obecnie
coraz większego znaczenia w obiegu związków azotu w zlewni, przyczyniając się
do eutrofizacji zbiorników wodnych.
 |
Ryc. 10. Średnie miesięczne wartości przewodności
elektrolitycznej właściwej SEC wód opadowych mierzone w Stacjach Bazowych ZMŚP
w roku hydrologicznym 2000 |
Średnie ważone przewodnictwo
elektryczne właściwe SEC będące miarą zawartości substancji rozpuszczonych, dla
opadów atmosferycznych w Stacjach Bazowych ZMŚP w roku hydrologicznym 2000
charakteryzowało się małymi zmianami w stosunku do roku poprzedniego i mieściło
się w zakresie od 2,19 mSm-1 (Storkowo) do 11,4 mSm-1
(Św. Krzyż, ryc. 8). Najniższe koncentracje zanieczyszczeń w wodzie opadowej
wystąpiły w lipcu - miesiącu o wysokich sumach opadów zanotowanych we
wszystkich Stacjach Bazowych ZMŚP (ryc. 10). Podwyższona mineralizacja wód
opadowych charakteryzuje Stacje Bazowe położone w pobliżu dużych ośrodków
miejskich (Pożary i Św. Krzyż), gdzie występują wysokie zanieczyszczenia pyłowe
i gazowe powietrza atmosferycznego.
Chemizm wód opadowych kształtują różne źródła substancji rozpuszczonych: naturalne i
sztuczne, które różnią się intensywność dostawy w zależności od położenia
regionalnego Stacji Bazowych ZMŚP. Udział odmiennych źródeł dostawy składników
rozpuszczonych do wód opadowych uwidacznia analiza skład jonowego wyrażonego w ueqdm-3:
dla Storkowa
aniony: SO42- (45) > NO3- (43) > Cl- (24) > PO43- (2)
kationy: NH4+ (51) > Na (29) > Ca (16) > Mg (8) > K (3)
dla Św. Krzyża
aniony: SO42- (184)> NO3- (224)> Cl- (104,9)> PO43- (0,064)
kationy: NH4+ (149,1) > Ca (148,2) > Mg (150,4) >Na (27,58) > K (17)
Obszar zlewni górnej Parsęty, pomimo, że położony z dala od
większych źródeł emisji, otrzymuje znaczną dostawę siarczanów z opadami
atmosferycznymi. Lokalne zanieczyszczenia powietrza związane są z
opalaniem gospodarstw domowych. Największym lokalnym źródłem emisji jest
Szczecinek, miasto położone ok. 20 km na pd.-wsch. od Storkowa. Należy przypuszczać, że część dostawy SO4 jest wynikiem transgranicznego przemieszczania zanieczyszczeń powietrza. Storkowo znajduje się na obszarze, dla którego wartości stężeń siarczanów w aerozolu szacowane są od 2,5 do 3,0 ugm-3. Wysokie stężenia jonów chlorkowych oraz sodowych w opadach w Storkowie wskazują na udział aerozolu pochodzenia morskiego w opadach, a więc w znacznej mierze związki te mają charakter naturalny. Średnia ważona koncentracja jonów chlorkowych w Storkowie nie odbiega zasadniczo od wartości notowanych w Polsce NW w latach 1967 - 1968 i 1988 - 1989.
 |
 |
Ryc. 11. Ładunki kationów (A) i anionów (B) wnoszonych z opadami atmosferycznymi do podłoża w Stacjach Bazowych ZMŚP w roku hydrologicznym 2000
|
Wysokie
wartości stężeń jonów w opadach analizowanych na Św. Krzyżu są odbiciem
znacznych, lokalnych źródeł zanieczyszczeń, ale są też efektem transgranicznych
zanieczyszczeń z sąsiadujących regionów. W województwie świętokrzyskim największymi
źródłami zanieczyszczeń powietrza są obiekty energetyki zawodowej, zakłady przemysłu
cementowo-wapienniczego, hutniczo-metalurgicznego, maszynowego oraz wydobycia i przetwórstwa siarki.
Ilość suchego i mokrego depozytu zależy nie tylko od ilości
emitowanych zanieczyszczeń do atmosfery, ale również od warunków meteorologicznych, w tym kierunku napływu
mas powietrza, turbulencji powietrza, nasłonecznienia oraz wielkości i
częstości występowania opadów. Wielkość substancji wprowadzonych do podłoża z
opadami atmosferycznymi zależy od ich stężenia, a zarazem natężenia wydalanych
do atmosfery zanieczyszczeń. Zmienność wielkości opadów i ich charakteru w ciągu
roku wnosi dodatkowy element do oceny ładunku zanieczyszczeń wprowadzonych do
podłoża.
Wśród ładunków wnoszonych do podłoża z wodami opadowymi dominują kationy wapniowe i amonowe, a z anionów siarka siarczanowa i chlorki, choć wysoki jest także udział azotu azotanowego (ryc. 11). Rozkład miesięcznych sum ładunków nawiązuje generalnie do wysokości opadów.
Notowana wysoka
kwasowość wód atmosferycznych decyduje o znacznym ładunku jonów wodorowych
wnoszonych corocznie do gleby wraz z opadami, np. w Puszczy Boreckiej jest to
ok. 22 mgm-2, w Storkowie ok. 20 mgm-2, a na Św. Krzyżu
ok. 32 mgm-2. Utrzymujące się zakwaszenie opadów i rosnąca depozycja
jonów wodorowych intensyfikuje ługowanie składników zasadowych z gleb, prowadzi
do zakwaszania wód, a w efekcie do zmian w typach siedlisk i eliminacji
gatunków o większych wymaganiach glebowych. Ilość dostarczonych substancji do
podłoża limitowana jest przede wszystkim wysokością opadów, jednak poprawa
jakości wód opadowych może również zmniejszać znacząco obciążenie środowiska
zanieczyszczeniami.