Stacja ZMŚP "Kampinos"

(woj. mazowieckie)
Kampinoski Park Narodowy, Kampinos

Obszar Kampinoskiego Parku Narodowego położony jest w Dziale Bałtyckim, podziale Pasa Wielkich Dolin, Krainie Mazowieckiej Okręgu Warszawskiego. Według klasyfikacji przyrodniczo-leśnej Mroczkiewicza teren ten leży w Krainie Mazowiecko-Podlaskiej, dzielnicy Niziny Mazowiecko-Podlaskiej.

Pod względem administracyjnym Park położony jest na terenie województwa stołecznego warszawskiego, na obszarze gmin: Babice Stare, Czosnów, Izabelin, Leoncin, Leszno, Łomianki, Kampinos i Tułowice. Zlewnia "Kampinos" jest umiejscowiona w gminach Kampinos, Leszno i Leoncin.

Granice Parku przebiegają na styku z Bzurą (zachodnia), Wisłą (północna), aglomeracją warszawską (wschodnia) i Równiną Błońską (południowa). Przeciętna wysokość terenu Puszczy Kampinoskiej, który jest zasadniczo równy, wynosi około 80 m n.p.m. Tutejszy krajobraz charakteryzuje równoleżnikowa pasowość. Od północy rozciąga się taras zalewowy Wisły. Dalej -w kierunku południowym- przebiega terasa Puszczy Kampinoskiej składająca się z dwóch naprzemianległych pasów wydmowych i bagiennych oraz terasa Równiny Błońskiej.

Stacja Bazowa "Kampinos" bada górną część zlewni Kanału Olszowieckiego położoną w południowym pasie bagiennym oraz częściowo w południowym pasie wydmowym i na tarasie błońskim. Głównym polem obserwacji jest zatorfiona kotlina, stale lub okresowo podtapiana, pokryta głównie nieleśnymi zespołami dawnych łąk i pastwisk, obecnie w różnych fazach naturalnej sukcesji, a także olsami typowymi i rzadziej olsami jesionowymi. Gatunkiem panującym w zespołach leśnych jest tu brzoza oraz znacznie rzadsza olsza. Rzędne kotliny zawierają się w granicach 72,2 do 73,8 m n.p.m. Wysokość odgraniczającego zlewnię od północy pasa wydmowego dochodzi do 90 m. Występują tu zbiorowiska leśne sosnowych borów mieszanych (z dębem, brzozą i osiką), lasu świeżego i świetlistej dąbrowy. Od strony południowej i wschodniej kotlinę otacza zlewający się z tarasem błońskim kompleks "Korfowe". Dominują tu młode drzewostany głównie sosnowe lub -w obniżeniach- olszowe, bardzo często niedostosowane składem gatunkowym do siedliska. Część terenu jest również użytkowana rolniczo. Jego maksymalna wysokość osiąga 104,8 m n.p.m.

Zlewnia "Kampinos" leży na holoceńskich utworach aluwialnych i eolicznych pradoliny Wisły, zbudowanych z piasków rzecznych teras akumulacyjnych. Pochodzenie plejstoceńskie ma jedynie południowa część obiektu badań.