2. Matematyczny opis rzeczywistości transcendentnej

Doświadczenie korelacyjne z fotonami zdaje się świadczyć, że pomiędzy odległymi zdarzeniami mogą istnieć pewne natychmiastowe sprzężenia nieczasoprzestrzenne. Teoria względności wyklucza, ze względu na skończoną prędkość rozchodzenia się światła, "materialny" charakter tych sprzężeń. Na tej podstawie możemy przypuszczać, że czasoprzestrzeń nie stanowi najgłębszego poziomu rzeczywistości lecz, że pod "zasłoną" czasoprzestrzeni istnieje ukryta niematerialna realność. Istnienie zdarzeń bezprzyczynowych w mikroświecie może natomiast świadczyć o istnieniu przyczyn, które są niedostępne dla fizycznych metod badań, czyli które są transcendentne względem nich.

Istnienie osobliwej, dualnej ewolucji w mikroświecie nie ma, moim zdaniem, analogii w świecie makroskopowym, opisywanym z dużą dokładnością przez fizykę klasyczną. Można ją jednak przyrównać do procesu psychicznego podejmowania decyzji. Żeby się o tym przekonać rozważmy następujący prosty przykład. Student przystępuje do ustnego egzaminu. W tym momencie jego ocena z egzaminu jest zbiorem możliwych ocen, powiedzmy: 2, 3, 3+, 4, 4+, 5, 5+. Oceny te istnieją tylko potencjalnie w sferze możliwości. Znając wyniki dotychczasowych egzaminów studenta możemy tylko określić prawdopodobieństwo uzyskania przez niego określonej oceny. W miarę odpowiedzi studenta prawdopodobieństwa tych ocen zmieniają się w czasie. W końcu, egzaminator podejmuje decyzję wybierając jedną z 7 wzajemnie wykluczających się możliwości i oświadcza studentowi, że uzyskał, powiedzmy, ocenę 4+. W tym momencie następuje skokowa redukcja 7 możliwości do jednej - wybranej przez egzaminatora możliwości oznaczonej przez 4+. Wybór ten został dokonany w umyśle egzaminatora na podstawie przyjętych reguł oceny studentów. Warto zauważyć, że umysł egzaminatora jest rzeczywistością transcendentną dla studenta, który nie może znać przebiegu procesu podejmowania decyzji, a tylko jego wynik. Przyroda na poziomie mikroskopowym zdaje się funkcjonować właśnie w taki sposób.

Na podstawie powyższych uwag załóżmy więc, że procesy fizyczne dokonują się również w jakimś umyśle transcendentnym (UT), istniejącym poza czasoprzestrzenią, którego natura nie jest poznawalna metodami fizycznymi [5,14-16]. Przed pomiarem stan układu fizycznego jest zbiorem możliwości istniejących w UT. W momencie pomiaru UT podejmuje decyzję i wybiera jedną z wykluczających się możliwości, którą ujawnia przyrząd pomiarowy. Podjęta decyzja jest taka sama dla wszystkich obserwatorów i jest procesem nieczasoprzestrzennym, co tłumaczy dziwne korelacje ujawnione np. przez eksperyment korelacyjny dla fotonów. Nie precyzując natury UT przyjmujemy tylko, że UT podejmuje swoje decyzje suwerennie mając możliwość wolnego, w zakreślonych przez siebie granicach, odbieranych przez nas jako prawa fizyki, wyboru. Kwestia natury UT była przedmiotem rozważań w poprzednich pracach [5,14,17-19] i nie będzie tutaj omawiana. Skoncentrujemy natomiast naszą uwagę na konstrukcji matematycznego modelu procesu podejmowania decyzji przez UT, dotyczących aspektu fizycznego rzeczywistości.

Dalej >


Z powrotem | Matematyka a transcendencja