Ewolucja techniki TCP/IP jest z wielu powodów związana z ewolucją światowego Internetu. Po pierwsze, Internet jest największą działającą intersiecią TCP/IP, stąd wiele problemów związanych z wielkością pojawiło się w Internecie, zanim zaczęto je spostrzegać w innych tego typu intersieciach. Po drugie, fundusze na badania i przedsięwzięcia inżynieryjne TCP/IP pochodzą z firm i agencji państwowych, które korzystają z Internetu, stąd starają się one wspierać projekty mające wpływ na Internet. Po trzecie, większość naukowców zaangażowanych w prace nad TCP/IP ma połączenia z Internetem i używa ich na co dzień. Daje im to powód do tworzenia rozwiązań problemów, które to rozwiązania poprawiają jakość usług i zwiększają funkcjonalność.
Wersja 4. Internet Protocol (IPv4) oferuje podstawowy mechanizm komunikacyjny zestawu protokołów TCP/IP oraz światowego Internetu. Pozostaje on niemalże bez zmian od swych początków w późnych latach siedemdziesiątych. Długi czas pozostawania przy wersji 4. świadczy o jakości i elastyczności jej konstrukcji. Od momentu gdy IPv4 zostało opracowane, szybkość procesorów wzrosła o ponad dwa rzędy wielkości, typowe rozmiary pamięci zwiększyły się 32 razy, przepustowość sieci szkieletowej Internetu wzrosła 800 razy, rozwinęły się techniki LAN, a liczba węzłów w Internecie wzrosła z garstki do 4 milionów. Co więcej, zmiany te nie następowały jednocześnie – IP dostosowywało się do zmian jednej techniki zanim się dostosowało do innych.
Mimo swej solidnej konstrukcji IPv4 musi zostać niedługo zastąpione. Głównym argumentem, który za tym przemawia jest zbliżające się wyczerpanie przestrzeni adresowej.
Gdy powstawała wersja 4 protokołu IP, 32-bitowy adres wydawał się wystarczający na długie lata rozwoju Internetu; wyczerpanie się adresów (jest ich teoretycznie 232, w praktyce mniej z uwagi na sposób adresowania, istnienie adresów grupowych i zarezerwowanych) traktowano jako coś zupełnie niemożliwego. Rzeczywistość szybko przerosła jednak wyobraźnię. Internet rozrasta się w postępie geometrycznym, ilość przyłączonych hostów podwaja się z każdym rokiem. Groźba wyczerpania się możliwości 32-bitowego adresowania stała się faktem.
W związku z tym pojawiło się kilka propozycji rozwiązania tego problemu. Zaowocowały one pewnym kompromisem, będącym punktem wyjścia dla opracowania kolejnej wersji protokołu IP.
Wersja ta znana jest pod roboczą nazwą IP next generation (w skrócie IPng) lub IP wersja 6 i znajduje się obecnie w zaawansowanym stadium eksperymentów.
IP Next GenerationProponowany protokół IPv6 zachowuje wiele cech, które przyczyniły się do sukcesu IPv4. Jednak mimo wielu koncepcyjnych podobieństw większość szczegółów protokołów IPv6 jest zmieniona. Zmiany te można podzielić na pięć kategorii:
| Wprowadzenie | Sieć komputerowa | Protokoły | Model OSI (Open Systems Interconnection) | TCP/IP a model OSI | Adresowanie fizyczne | Adresy IP |
| Protokół Odwzorowania Adresów (ARP) | Protokół Odwrotnego Odwzorowania Adresów (RARP) | Internet Protocol (IP) | Kapsułkowanie | Fragmentacja |
| Koleje Życia Datagramu | ICMP | Określanie Ostatecznego Adresata | UDP | Multipleksowanie I Demultipleksowanie | Transmission Control Protocol (TCP) |
| Idea przesuwających się okien | Segment TCP | Porty i połączenia | Konfiguracja TCP/IP w systemie Unix | Przyszłość TCP/IP | Bibliografia |