SPIS TREŚCI

Strona główna Wprowadzenie do informatyki System komputerowy Dane tekstowe Podstawowe operacje logiczne wykonywane przez procesor Budowa komputera Zasada działania komputera Urządzenia zewnętrzne komputera Pojęcie i zadania systemu operacyjnego System operacyjny UNIX System V Organizacja danych w systemie MS-DOS Organizacja danych w systemie Windows Technika okienek w Windows Graficzny interfejs użytkownika Startowanie i zamykanie systemu Windows Słownik angielskich terminów komputerowych Pytania kontrolne Wstęp do algorytmów Podstawowy edytor tekstów w systemie Windows 95 Dokumenty tekstowe Arkusze kalkulacyjne Relacyjne bazy danych Wstęp do telekomunikacji Postawy sieci komputerowych Podstawowe usługi realizowane w sieciach rozległych Wirusy komputerowe Angielskie słownictwo komputerowe w Windows 95 Sprawdzian z angielskiego słownictwa komputerowego

Organizacja danych w systemie MS-DOS

Organizacja zapisu danych na dysku w systemach operacyjnych jest hierarchiczna i przypomina drzewo odwrócone do góry korzeniem. Z pnia wychodzą gałęzie, z gałęzi gałązki, a na gałązkach są liście. Pień to katalog główny, gałęzie to katalogi, gałązki to podkatalogi, a liście to pliki.

Taka struktura danych pomaga użytkownikowi w prosty sposób odnaleźć swoje dane. Podobnie dzieje się w każdym obszarze nauki, gdzie np. obiekty geograficzne, biologiczne są ujęte w tzw. systematykę.

W naszym przykładzie na dysku A: w jego katalogu głównym, który oznaczamy symbolem \ (ang. backslash) znajdują się dwa katalogii ZIEMIA, KSIĘŻYC. Katalog KSIĘŻYC nie ma podakatalogów. Katalog ZIEMIA składa się z dwóch podkatalogów: LĄDY i WODY. Katalog LĄDY nie ma podakatalogów. Natomiast podkatalog WODY zawiera w sobie trzy podkatalogi: JEZIORA, MORZA, RZEKI. Podkatalogi JEZIORA, RZEKI są puste, a w podkatalou MORZA znajdują się dwa pliki: Bałtyk, Adriatyk.

Aby dostać się np. do pliku Adriatyk należy przejść z katalogu głównego na dysku A: przez podkatalogi ZIEMIA --> WODY--> MORZA. Następujący umowny zapis A: \ ZIEMIA\ WODY \ MORZA nazywamy w informatyce ścieżką dostępu do pliku Adriatyk

Podsumowanie:

Komputer może mieć kilka dysków.

Każdy dysk ma oznaczenie składające się z litery i dwukropku (symbole A: , B: są zarezerwowane dla stacji dyskietek). Każdy dysk ma jeden katalog główny (najwyższy), którego nie można skasować.

Każdy dysk może zawierać pliki i katalogi.

Każdy katalog może zawierać swoje podkatalogi. (katalog podrzędny). Podkatalog to taki katalog, który ma swój nadkatalog (katalog nadrzędny).

Z kolei w każdym katalogu (podkatalogu) mogą być przechowywane pliki.

Pliki mogą zawierać w sobie dane lub programy.

Położenie pliku w systemie określa tzw. ścieżką dostępu do pliku.

Zawartość pliku o nazwie ADRIATYK pokazuje poniższe okienko:

Każdy plik w systemie MS-DOS ma swoją nazwę która składa się z następujących części:

1. nazwy głównej (podstawowej) zawierającej od 1 do 8 znaków różnych m.in. od: “\/{}K <>+=,.; .
2. znaku kropki (.) oddzielającej nazwę główną od rozszerzenia,
3. rozszerzenia (określającego typ pliku) zawierającego od 1 do 3 znaków.

Przykłady poprawnych nazw plików:

ALA.PAS

DOM.LOG

LIST.TXT

IMPREZA.DOC

FIRMA.XLS

Przykłady błędnych nazw plików:

ALAMAKOTA.PAS

DOM=BUD.TXT

LISTA.<>

TA+B.DOC

FIRMA.TXT.DOC

W nazwie pliku bardzo ważną rolę odgrywa jego rozszerzenie. Informuje ono o przeznaczeniu pliku (typie pliku) oraz o tym, za pomocą jakiego programu został stworzony ten plik, albo czy jest to program.

Przyjęto następujące zasady dotyczące rozszerzeń plików (patrz tabelka):

Na katalogach i plikach można wykonywać następujące operacje:

1. tworzenie (ang. make new),
2. usuwanie (ang. remove, delete),
3. zmiana nazwy (ang. rename),
4. kopiowanie (ang. copy),
5. przesuwanie (ang. move),
6. przeglądanie (ang. view),

Zobacz także Organizacja danych w systemie Windows 95