Gościmy
Curriculum Vitae Utwórz PDF Drukuj Poleć znajomemu

 


Prof. dr hab. Bogdan Marciniec

 

Stopnie i tytuły naukowe

 

 

2016   członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności

2013   doktor honoris causa Politechniki Łódzkiej

2010   członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk

1994   członek-korespondent Polskiej Akademii Nauk

1991   profesor zwyczajny

1986   profesor nadzwyczajny - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

1975   doktor habilitowany - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

1970   doktor - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

1963   magister - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

 

 

Kariera zawodowa


2006-            Koordynator Wielkopolskiego Centrum Zaawansowanych Technologii Poznań

2004-            Dyrektor Centrum Zaawansowanych Technologii UAM

2001-2015    Prezes Fundacji Uniwersytetu im. A. Mickiewicza

2000-            Dyrektor Centrum Chemii Krzemu (Centrum Doskonałości)

1995-2015    Dyrektor Poznańskiego Parku Naukowo-Technologicznego

                     Fundacji Uniwersytetu im. A. Mickiewicza

1988-1990    Rektor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza

1985-1988    Dziekan Wydziału Chemii Uniwersytetu im. A .Mickiewicza

1987-2011    Kierownik Zakładu Chemii Metaloorganicznej

1978-1981    V-ce Dyrektor Instytutu Chemii (na prawach prodziekana)

1977-1987    Kierownik Zakładu Fizycznej Chemii Nieorganicznej

1976-1977    Kierownik Pracowni Chemii Krzemu

1976-1986    docent na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UAM

1970-1971    staż zagraniczny Prof. R. L. Schowen, Kansas University USA

1970-1976    adiunkt na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UAM

1963-1970    asystent, ST asystent na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UAM

1963             technolog w Poznańskich Zakładach Elektrochemicznych "ALCO" (obecnie "Centra")

 


Podstawowe obszary badań

 

Aktywność badawcza obejmuje przede wszystkim chemię związków krzemu i katalizę związkami metaloorganicznymi, syntezę i reaktywność pochodnych organicznych zwierających atomy krzemu, a także inne heteroatomy jak B, Ge, Sn, P w obecności kompleksów metali przejściowych. Szeroko badane są właściwości i zastosowanie związków krzemoorganicznych.

 

Do najważniejszych tematów badawczych należą:

  • hydrosililowanie wiązań C=C, C≡C. Poszukiwanie nowych katalizatorów i prekursorów
  • reakcje ko-metatezy i sililującego sprzęgania olefin i acetylenów z winylosilanami katalizowane kompleksami metali przejściowych. Zastosowanie produktów krzemoorganicznych w syntezie organicznej.
  • polikondensacja i metatetyczna polimeryzacja dienów acyklicznych zawierających krzem oraz konkurencyjne reakcje cyklizacji katalizowane kompleksami Ru i Rh
  • synteza, struktura, reaktywność i zastosowanie w katalizie nowych kompleksów metali przejściowych z ligandami krzemoorganicznymi (kompleksów siloksylowych, π-kompleksów, kompleksów sililenowych i kompleksów karbenowych)
  • synteza i technologie mało- i wielkocząsteczkowych związków krzemoorganicznych w oparciu o reakcje katalizowane kompleksami metali przejściowych oraz ich wykorzystanie jako związków o szczególnych właściwościach (fine chemicals) i prekursorów nowych materiałów
  • funkcjonalizowane silseskwioksany jako nanonapełniacze i nanokomponenty

  • aktywacja wiązań =C-H i C-H kompleksami metali przejściowych M-Si, M-B, M-Ge oraz M-H, gdzie M=Ru, Rh, Ir, Fe etc

 


 
« poprzedna strona

  następna strona »