Kontakt | 25.09.2017  
logo
Strona Komisji Zakładowej NSZZ Solidarność Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Na stronie znajdują się zarówno materiały archiwalne pochodzące z różnych źródeł zebrane przez ostatnie 25 lat jak i tematy bieżące i aktualne.
 Wybory 2014 - 2018 sprawozdania 

WYBORY
KADENCJA 2014/2018

Komisja Zakładowa NSZZ "Solidarność" Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

1. Mgr Krystyna Andrzejewska - przewodnicząca
2. Prof. dr hab. Piotr Barczyński - skarbnik
3. Dr Elżbieta Czarniewska
4. Prof. dr hab. Janusz Czebreszuk - wiceprzewodniczący
5. Mgr Małgorzata Głowacka - Helak
6. Dr Małgorzata Grzywacz
7. Dr Anna Kasprzyk
8. Mgr Rafał Lemański
9. Prof. dr hab. Jarosław Mikołajewicz
10. Mgr Jeremi Mroczek
11. Prof. dr hab. Grzegorz Musiał
12. Mgr inż. Grażyna Naser
13. Prof. dr hab. Radosław Okulicz - Kozaryn
14. Prof. dr hab. Krzysztof Pawałowski
15. Prof. dr hab. Kazimierz Świrydowicz - wiceprzewodniczący
16. Mgr Beata Zięba - sekretarz
17. Dr Danuta Zydorek

Komisja Rewizyjna NSZZ "Solidarność" Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

1. Dr Piotr Meteniowski
2. Prof. dr hab. Maria Musielak
3. Mgr Tadeusz Wołejko

Delegaci na Walne Zebranie Delegatów Krajowej Sekcji Nauki NSZZ "Solidarność"

1. Mgr Krystyna Andrzejewska
2. Prof. dr hab. Wiesław Jamrożek
3. Mgr Elżbieta Leszczyńska
4. Prof. dr hab. Jarosław Mikołajewicz
5. Prof. dr hab. Wiesław Ratajczak
6. Mgr Beata Zięba

Delegaci na Walne Zebranie Regionu NSZZ "Solidarność" Wielkopolska

1. Mgr Krystyna Andrzejewska
2. Dr Piotr Meteniowski
3. Mgr inż. Grażyna Naser
4. Mgr Beata Zięba

Sprawozdanie
z działalności Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność"
Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Kadencja 2010 - 2014

P.T. Szanowni Państwo
Członkowie NSZZ „Solidarność”
Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

W niniejszym sprawozdaniu omówiona została działalność Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz członków Związku NSZZ „Solidarność” należących do związkowej organizacji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w okresie od 25 marca 2010 roku do 20 marca 2014 roku.

Dnia 25 marca 2010 roku Zakładowe Zebranie Delegatów NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w następującym składzie:

Mgr Katarzyna Krzemińska
Mgr Daria Sosińska
Prof. dr hab. Janusz Czebreszuk
Prof. dr hab. Maria Musielak
Prof. dr hab. Marzena Szmyt
Mgr Jolanta Walkiewicz
Dr Danuta Zydorek
Mgr Maria Kawińska
Dr Radzym Ławniczak
Prof. dr hab. Barbara Walna
Renata Nowicka
Mgr Jeremi Mroczek
Danuta Kowalska
mgr Czesław Koperski
dr Pawła Stachowiaka
dr Małgorzatę Grzywacz
Dr Elżbieta Czarniewska
Dr Anna Kasprzyk
Mgr Maria Przybylska
Prof. dr hab. Grzegorz Rosiński
Mgr Renata Wilgosiewicz – Skutecka
Mgr Małgorzata Głowacka - Helak
Mgr Beata Zięba
Dr Jarosław Mikołajewicz
Prof. dr hab. Piotr Barczyński
dr Iwona Tomska – Foralewska
Elżbieta Gorzan
mgr Teresa Kowalczykowska
Mgr inż. Grażyna Naser
Iwona Kaźmierczak
Jan Kocikowski
Mgr Krystyna Andrzejewska
Dr Asja Kozak
Dr hab. Grzegorz Musiał
Mgr Wojciech Przybecki
Mgr Tadeusz Wołejko
Grażyna Grabska
Mgr Marzena Wodzińska
Prof. dr hab. Radosław Okulicz – Kozaryn
Dr Wiesław Ratajczak
Prof. dr hab. Kazimierz Świrydowicz
Dr Jerzy Rutkowski

dokonało wyboru: Przewodniczącej Komisji Zakładowej, Komisji Zakładowej, Komisji Rewizyjnej oraz Delegatów na Walne Zebranie Delegatów Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność”, Delegatów na Walne Zebranie Regionu NSZZ „Solidarność” Wielkopolska.

Przewodniczącą Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu została: mgr Krystyna Andrzejewska.

Członkami Komisji Zakładowej zostali:
Dr Adam Babula
Dr hab. Piotr Barczyński - skarbnik
Dr Elżbieta Czarniewska
Prof. dr hab. Janusz Czebreszuk - wiceprzewodniczący
Mgr Małgorzata Głowacka - Helak
Dr Małgorzata Grzywacz
Dr Anna Kasprzyk
Dr hab. Jarosław Mikołajewicz
Mgr Jeremi Mroczek
Dr hab. Grzegorz Musiał
Mgr inż. Grażyna Naser
Prof. dr hab. Radosław Okulicz - Kozaryn
Prof. dr hab. Kazimierz Świrydowicz - wiceprzewodniczący
Dr Barbara Walna
Mgr Beata Zięba - sekretarz
Dr Danuta Zydorek

Członkami Komisji Rewizyjnej zostali:
Prof. dr hab. Zdzisław Puślecki
Dr hab. Krzysztof Ren
Mgr Tadeusz Wołłejko

Delegatami na Walne Zebranie Delegatów
Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność” zostali:

Mgr Krystyna Andrzejewska
Dr Małgorzata Grzywacz
Prof. dr hab. Wiesław Jamrożek
Mgr Elżbieta Leszczyńska
Prof. dr hab. Radosław Okulicz - Kozaryn
Mgr Beata Zięba

Delegatami na Walne Zebranie
Regionu NSZZ „Solidarność” Wielkopolska zostali:

Mgr Krystyna Andrzejewska
Dr Piotr Meteniowski
Prof. dr hab. Kazimierz Świrydowicz
Mgr Beata Zięba

W kadencji 2010 - 2014 działały Komisje Kół, którym przewodniczyli Przewodniczący:

Wydział Neofilologii UAM - dr Elżbieta Wilczyńska
Administracja - mgr Jeremi Mroczek
Wydział Biologii - dr Elżbieta Czarniewska
Ogród Botaniczny - mgr inż. Grażyna Naser
Wydział Filologii Polskiej i Klasycznej UAM - mgr Marian Góralczyk
Wydział Matematyki i Informatyki UAM - dr Jerzy Rutkowski
Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM - dr Krzysztof Borowczyk
Wydział Fizyki UAM - prof. dr hab. Grzegorz Musiał
Wydział Chemii UAM - dr Iwona Tomska - Foralewska
Wydział Nauk Geograficznych i Geologicznych UAM - mgr Maria Kawińska
Biblioteka Uniwersytecka UAM - mgr Renata Wilgosiewicz – Skutecka
Wydział Prawa i Administracji UAM - prof. dr hab. Jarosław Mikołajewicz
Wydział Studiów Edukacyjnych UAM – Grażyna Grabska
Studium Wychowania Fizycznego i Sportu - mgr Czesław Koperski
Wydział Historyczny - mgr Jolanta Walkiewicz
Wydział Pedagogiczno Artystyczny - mgr Katarzyna Krzemińska

Księgowa Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”: mgr Barbara Orłowska
Sekretariat: lic. Justyna Paduszyńska

SPRAWY ORGANIZACYJNE

W minionej kadencji odbyło się 36 posiedzeń Komisji Zakładowej „Solidarność” UAM, na których uchwalono 111 uchwał, wydano kilkanaście różnych komunikatów, stanowisk. Stanowiska, uchwały i komunikaty z odbytych posiedzeń były przedstawiane w formie drukowanej i rozsyłane do poszczególnych kół oraz jednostek organizacyjnych UAM. Ponadto w formie elektronicznej umieszczane na stronie internetowej Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” UAM lub bezpośrednio drogą elektroniczną do członków Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” UAM.

FINANSE

Zgodnie z uchwałą finansową nr 5 Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ „Solidarność” obowiązuje następujący podział składki członkowskiej:
- do dyspozycji Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” UAM pozostaje 60% wpływu,
- do dyspozycji Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność” Wielkopolska zostaje przekazane 25% wpływu,
- do dyspozycji Komisji Krajowej NSZZ „ Solidarność” zostaje przekazane 10% wpływu,
z czego 8% pozostaje w Komisji Krajowej, 2% na działalność struktur branżowych tj. sekretariatów i sekcji, Do Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność” zgodnie z uchwałą Walnego Zebrania Delegatów Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność” – Kraków 14 maja 1995 roku - dodatkowo przekazywana jest składka w wysokości 5% wpływu.

W ramach działalności finansowej wynikającej ze Statutu NSZZ „Solidarność” oraz stosownych Uchwał Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ „Solidarność” – Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” UAM prowadziła działalność socjalną dla członków naszego związku, w ramach Związkowego Funduszu Socjalnego.
- przyznano 203 członkom związku pożyczki na kwotę – 258.300,00 zł,
- udzielono zapomóg 79 członkom na sumę 42.350,00 zł,
- wypłacono zasiłki statutowe – w związku z urodzeniem dziecka, śmiercią członka Związku, śmiercią członka rodziny, gratyfikacji emerytalnych na łączną sumę 46.950,00 zł,
- z okazji Świąt Bożego Narodzenia dzieci członków naszego Związku otrzymują upominki świąteczne.
W kadencji 2010 – 2014 z tego tytułu wypłacono łącznie 97.550,00 zł.

BIEŻĄCA DZIAŁALNOŚĆ

Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w minionej kadencji zajmowała się następującymi problemami:

- opiniowała zamiar władz uczelni rozwiązania stosunków pracy z członkami Naszego Związku. Wszystkie nasze zastrzeżenia, które składaliśmy zostały uwzględnione przez J.M. Rektora i Kanclerza; chociażby w ostatnim czasie zamiar Rektora rozwiązania stosunku pracy z adiunktami w związku z niedopełnieniem obowiązku przygotowania w okresie ustawowym rozpraw habilitacyjnych. Interwencja zakończyła się tym, że prawie ze wszystkimi osobami zostały podpisane umowy o pracę do czasu ukończenia rozpraw habilitacyjnych,
- udzieliła wiele porad z zakresu prawa pracy, świadczeń emerytalnych i rentowych,
- Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” UAM wystąpiła do Zarządu Regionu Wielkopolska NSZZ „Solidarność” z wnioskiem o nadanie Medalu Regionu Wielkopolska NSZZ „Solidarność” i zorganizowała w Auli Uniwersyteckiej w dniu 16 marca 2011 roku uroczystość z okazji 30 – lecia NSZZ „Solidarność”. Podczas uroczystości zostały wręczone Medale Regionu Wielkopolska NSZZ „Solidarność”. Medale przyznał wraz z Kapitułą Zarząd Regionu Wielkopolska NSZZ „Solidarność” za działalność związkową.
- w styczniu 2012 roku Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” UAM otrzymała od pracowników Wydziału Pedagogiczno – Artystycznego w Kaliszu informację, że na oświadczeniu, które pracownicy składają w Dziale Płac i Stypendiów UAM w związku z zamiarem skorzystania z naliczania kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50% dokonywana jest przez Pana Dziekana Prof. Mariana Walczaka zmiana treści oświadczenia pracownika, polegająca na obniżeniu z 75% na 60% udziału w wynagrodzeniu zasadniczym. Oświadczenie to zgodnie z § 4 Uchwały nr 188/2008 Senatu UAM z dnia 31 marca 2008 roku składają pracownicy, którzy są zainteresowani naliczaniem zgodnego z prawem autorskim podatku dochodowego od osób fizycznych. Pismem z dnia 24 stycznia 2012 roku Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” UAM zwróciła się do JM Rektora o wyjaśnienie zaistniałej sytuacji oraz o podanie podstawy prawnej, z której wynikło uprawnienie Pana Dziekana do zmiany oświadczeń pracowników lecz jak dotąd nie otrzymaliśmy na nie żadnej odpowiedzi.
- przekazała Przewodniczącemu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Stanowisko Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” UAM w Poznaniu z dnia 9 marca 2012 roku o następującej treści:
W związku z negatywną decyzją Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w sprawie nieprzyznania koncesji na nadawanie programu na multipleksie cyfrowym dla Telewizji Trwam, Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu stanowczo sprzeciwia się tej decyzji. Domagamy się przyznania Telewizji Trwam licencji na miejsce na tzw. multipleskie, żądamy zaprzestania dyskryminacji katolickich mediów.
- przekazała Przewodniczącemu Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” Panu Piotrowi Dudzie oraz Przewodniczącemu Sekretariatu Oświaty i Nauki NSZZ „Solidarność” Stanowisko Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu z dnia 21 października 2013 roku w sprawie udziału przedstawiciela Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność” w posiedzeniach Komitetu Równości ETUCE, które stanowi załącznik nr 1.

Przez całą kadencję Komisja Zakładowa miała dobry kontakt z władzami Uczelni. Władze UAM pozytywnie reagowały na nasze inicjatywy i stanowiska, dotyczące funkcjonowania UAM i maksymalnie korzystnego uregulowania spraw pracowniczych w ramach istniejących możliwości prawnych .

WYNAGRODZENIA PRACOWNIKÓW

Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” UAM zwróciła się do Posłów Regionu Wielkopolska z prośbą o zapoznanie się i poparcie Opinii nr 35 Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży skierowanej do Komisji Finansów Publicznych w sprawie projektu ustawy budżetowej na 2011. Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” UAM w Poznaniu zapoznała się z projektem Ustawy budżetowej na rok 2011 i stwierdza co następuje:
- Rząd RP nie przewidział żadnej dotacji celowej na podwyżki wynagrodzeń na rok 2011,
- kwota bazowa do wyliczenia środków na wynagrodzenia pracowników oraz wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w uczelni publicznej w poszczególnych grupach pracowników wynikającego z postanowień art. 151 ust. 1 pkt. 1) ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym ma pozostać na poziomie roku 2008 tj. 1.873,84 zł,
- kwota bazowa w wysokości 1.873,84 zł nie zapewnia relacji 3 : 2 : 1 : 1 wynagrodzeń pracowników uczelni publicznych do prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej na rok 2011 tj. kwoty 3.359 zł. Aby ta relacja mogła być spełniona kwota bazowa powinna w roku 2011 wynosić co najmniej 2.572 zł.
Nawet zwiększenie wydatków na wynagrodzenia pracowników uczelni publicznych o kwotę 500 mln zł w ustawie budżetowej na rok 2011 nie zapewni jeszcze relacji 3: 2: 1: 1.
Rozwiązanie tego ważnego problemu jakimi są wynagrodzenia pracowników w uczelniach publicznych jest możliwe poprzez:
- określenie odrębnej kwoty bazowej od roku 2011 w ustawie budżetowej jak to ma miejsce w art. 12 ust. 2 projektu ustawy budżetowej w przypadku nauczycieli objętych ustawą z dnia 26 stycznia 1982 roku – Karta Nauczyciela, lub
- zmianę art. 151 ust. 1 pkt. 1) ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku polegającą na wprowadzeniu wprost relacji 3 : 2 : 1 : 1 wynagrodzeń pracowników uczelni publicznych do prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej.
- podpisała porozumienie w sprawie zwiększenia od 1 stycznia 2013 roku wynagrodzeń zasadniczych pracowników UAM z J.M. Rektorem prof. dr hab. Bronisławem Marciniakiem: zawarte w dniu 4 czerwca 2013 roku,
- podpisała porozumienie w sprawie zwiększania wynagrodzeń zasadniczych od 1 stycznia 2013 roku pracowników domów studenckich i akademickich Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, których wynagrodzenia są finansowane z funduszu pomocy materialnej dla studentów i doktorantów zawarte w dniu 27 czerwca 2013 roku,
- podpisała porozumienia: w sprawie podwyższenia wynagrodzeń zasadniczych pracownikom Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu przechodzącym na emeryturę z dnia 16 lipca 2012 roku, oraz porozumienie w sprawie zasad podwyższania wynagrodzeń zasadniczych pracownikom Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu z dnia 16 lipca 2010 roku,
- wydawała na bieżąco komunikaty o wynikach negocjacji w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie zasad finansowania uczelni oraz poprawy i podwyżek wynagrodzeń.

REGULAMINY

Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” UAM:
- była współautorem projektu Regulaminem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu z dnia 6 grudnia 2013 roku,
- była współautorem projektu Zarządzenia nr 170/2013/2014 z dnia 20 grudnia 2013 w sprawie wzorów formularzy wniosków o przyznanie świadczenia z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz wymaganych załączników do wniosków,
- projektu porozumienia w sprawie zasad podwyższania wynagrodzeń zasadniczych pracownikom UAM w Poznaniu przechodzącym na emeryturę oraz projekty kolejnych zmian stawek wynagrodzeń – z dnia 16 lipca 2012 roku,
- była współautorem projektu zarządzenia nr 251/2010/201 Rektora UAM z dnia 6 maja 2011 roku w sprawie zasad korzystania z pomieszczeń przeznaczonych do tymczasowego pobytu w Domu Akademickim przy ul. Nieszawskiej 3 oraz zmian do w/w zarządzenia przez osoby niebędące studentami Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu,
- była współautorem umowy dotyczącej zamieszkiwania w Domu Akademickim przy ul. Nieszawskiej 3.

DZIAŁALNOŚĆ SOCJALNA w UAM

W ramach działalności socjalnej w uczelni wynikającej z Ustawy o związkach zawodowych oraz innych ustaw z władzami Rektorskimi współpracują:
- Międzyzwiązkowy Zespół ds. przyznawania świadczeń z funduszu socjalnego,
- Międzyzwiązkowy Zespół ds. mieszkaniowych,
Do najważniejszych wspólnych decyzji z władzami Rektorskimi w powołanym okresie należy zaliczyć:
- wyliczenie każdego roku środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych dzieląc na: fundusz socjalny i fundusz mieszkaniowy,
- uzgodnienie kwot pożyczek dla pracowników, emerytów i rencistów UAM,
- przyznawanie pracownikom, emerytom i rencistom UAM pożyczek z funduszu mieszkaniowego na cele wymienione w regulaminie,
- określenie wysokości kwot oraz terminu wypłat świadczeń na uzupełnienie kosztów wypoczynku indywidualnego dla pracowników, doktorantów oraz emerytów i rencistów UAM i pozostałych osób uprawnionych,
- przydział wczasów dla pracowników, emerytów i rencistów UAM,
- przyznawanie zapomóg losowych pracownikom, emerytom i rencistom UAM,
- przyznawanie na następny rok akademicki pracownikom, doktorantom miejsc i pokoi Domu Akademickim przy ul. Nieszawskiej 3,
- coroczny przegląd ośrodków wczasowych: w Kołobrzegu, Zakopanem, Biała Góra/Międzyzdroje,
- akceptacja proponowanych remontów w ośrodkach wypoczynkowych UAM.

USTAWA PRAWO O SZKOLNICTWIE WYŻSZYM

W imieniu Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” UAM w Poznaniu Krystyna Andrzejewska wzięła udział w wysłuchaniu publicznym, które odbyło się w dniu 9 listopada 2010 roku przed Sejmową Komisją Edukacji, Nauki i Młodzieży w sprawie Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw i przedstawiła stanowisko Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”, który stanowi załącznik nr. 2.

Aktualnie w Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży i podkomisji sejmowej trwa dyskusja nad rządowym projektem nowelizacji Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw, która dokonuje zmian w 8. Ustawach. W pracach legislacyjnych z ramienia Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność” udział bierze Krystyna Andrzejewska.

STATUT Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

W związku z wejściem ustawy z dnia 18 marca 2011 roku o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” UAM w Poznaniu brała czynny udział w procesie legislacyjnym Statutu UAM w Poznaniu.

EMERYTURY

- Do dnia 3 lutego 2012 roku zbieraliśmy podpisy pod ankietą poparcia wniosku o poddanie pod referendum ogólnokrajowe dotyczące powszechnego wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn zawierający pytanie: Czy jest Pani/Pan za utrzymaniem dotychczasowego wieku uprawniającego do przejścia na emeryturę wynoszącego 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn.

UDZIAŁ CZŁONKÓW NSZZ „SOLIDARNOŚĆ” w Komisjach Rektorskich

Członkowie Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” UAM oraz niektórzy członkowie naszego Związku działają na zaproszenie J.M. Rektora oraz Prorektorów w komisjach rektorskich:
- Komisja odwoławcza od ocen okresowych do spraw nauczycieli akademickich z głosem doradczym
- Komisja ds. Bezpieczeństwa i Higieny Pracy: Piotr Barczyński,
- Międzyzwiązkowy Zespół ds. przyznawania świadczeń z funduszu socjalnego (przewodnicząca Krystyna Andrzejewska, członkowie: Elżbieta Czarniewska, Jeremi Mroczek, Tadeusz Wołejko),
- Międzyzwiązkowy Zespół ds. mieszkaniowych (przewodnicząca Krystyna Andrzejewska, członkowie:
Grzegorz Musiał, Ryszard Piotrowicz),
- Komisji premiowej pracowników niebędących nauczycielami akademickimi:
Krystyna Andrzejewska i Jeremi Mroczek.

Na bieżąco Krystyna Andrzejewska w imieniu powołanych zespołów związkowych jako ich przewodnicząca przedstawiała niezbędne opinie wszystkich spraw socjalnych pracowników, doktorantów oraz emerytów i rencistów UAM na podstawie, których Rektor podejmuje stosowne decyzje; takich opinii i decyzji w ciągu każdego roku kalendarzowego przygotowuje się co najmniej 1000.

SPOŁECZNA INSPEKCJA PRACY

W kadencji 2010 - 2014 funkcje społecznych inspektorów pracy (SIP) w Uniwersytecie wybranych z godnie z Ustawą o społecznej inspekcji pracy z dnia 24 czerwca 1983 r., pełniło 16 SIP wydziałowych oraz zakładowy SIP (Prof. dr hab. Mieczysław Kozłowski). Na Wydziale Teologicznym obowiązki wydziałowego SIP - a przejął zakładowy społeczny inspektor pracy Prof. dr hab. Mieczysław Kozłowski.

W celu dobrego przygotowania nowo wybranych sip do pełnienia funkcji Przewodnicząca Pani Krystyna Andrzejewska zorganizowała w dniach od 29 września 2010 roku do 1 października 2010 roku w Ośrodku Konferencyjnym UAM w Kołobrzegu spotkanie szkoleniowe. Społeczni Inspektorzy Pracy uczestniczyli również w okresowych szkoleniach specjalistycznych organizowanych przez Zarząd Regionu Wielkopolska z udziałem inspektorów Państwowej Inspekcji Pracy.

W mijającej kadencji działalność społecznej inspekcji pracy w jednostkach organizacyjnych UAM koncentrowała się przede wszystkim na społecznych przeglądach warunków pracy, kontroli przestrzegania przepisów bhp przez przedstawicieli pracodawcy (kierowników jednostek) oraz pracowników, postępowań powypadkowych oraz bezpośrednim reagowaniu na stwierdzone nieprawidłowości. Na wydziałach eksperymentalnych sip dodatkowo brali udział we wprowadzaniu nowych przepisów dotyczących oznakowania laboratoriów, odczynników chemicznych i wdrażaniu prawidłowego postępowania z odpadami chemicznymi i biologicznymi. Działania przyniosły pozytywne zmiany w zakresie gospodarki odczynnikami, ich utylizacji oraz likwidacji zgodnie z obowiązującymi przepisami ogromnych zapasów stanowiących w budynkach Coll. Chemicum i Coll. Maius realne zagrożenie dla pracowników i środowiska. Zakładowy sip brał udział w przeglądach stanowisk i warunków pracy, również w jednostkach organizacyjnych i obiektach leżących poza Poznaniem (Wydz. Pedagogiczno-Artystyczny w Kaliszu, Coll. Polonicum w Słubicach, Ośrodkach Wypoczynkowych w Zakopanem, Kołobrzegu i bazy noclegowej „Bacówka” na Jamnej. Zakładowy sip współpracował z Inspektoratem BHP uczestnicząc w sporządzaniu dokumentacji po przeprowadzonych przeglądach, aktualizacji zarządzeń i norm obowiązujących w UAM oraz ustalaniu okoliczności wypadków. Uczestniczył również w pracach Rektorskiej Komisji ds. BHP pełniąc funkcje vice-przewodniczącego oraz dodatkowo, jak już podano, wydziałowego sip na Wydziale Teologicznym. Zakładowy sip utrzymywał na bieżąco kontakty z wydziałowymi sip. W uzasadnionych przypadkach wydawał zalecenia określające obligatoryjny zakres i termin usunięcia nieprawidłowości lub zagrożeń na stanowiskach pracy. Brał udział w rozwiązywaniu konfliktów pomiędzy przedstawicielami pracodawcy a pracownikami.

Społeczna inspekcja pracy w mijającej kadencji swoimi działaniami przyczyniła się istotnie do poprawy warunków pracy w UAM i zapobiegła w licznych przypadkach potencjalnym zagrożeniom dla zdrowia pracowników.

Współpraca z kołami NSZZ „Solidarność” UAM

Wszystkie Komisje Kół NSZZ „Solidarność” na bieżąco informowaliśmy o wszystkich naszych działaniach, o których piszemy w niniejszym sprawozdaniu.

Współpraca z Komisjami Zakładowymi NSZZ „Solidarność” Uczelni w Polsce

- W dniu 18 czerwca 2010 roku Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” zorganizowała spotkanie z przewodniczącym Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność” – Panem Prof. dr hab. Edwardem Malcem, na które zaproszono Przewodniczących Komisji Zakładowych Uczelni Miasta Poznania.
- Z inicjatywy Komisji Zakładowej w dniach 7 – 9 kwietnia 2011 roku w Kołobrzegu spotkali się przewodniczący Komisji Zakładowych NSZZ ”Solidarność” Uczelni z całej Polski. Celem spotkania było omówienie problematyki Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, planu rzeczowo – finansowego (omówienie w zakresie spraw niezbędnych do prowadzenia działalności związkowej) regulaminów pracy oraz aktów wykonawczych dotyczących spraw pracowniczych wydanych do ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Omówione zostały ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawa o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych ustaw – tutaj koncentrowaliśmy się na omówieniu wszystkich zmian dotyczących działu pracowniczego – tj. od art. 107 do art. 158 oraz zmiany w przepisach przejściowych i końcowych.
- Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” organizowała również spotkania z Przewodniczącymi Komisji Zakładowych Uczelni Miasta Poznania, na których omawiane były bieżące sprawy między innymi nowelizacja Ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych.

Byliśmy organizatorem: - Forum Komisji Zakładowych NSZZ „Solidarność” Uniwersytetów Polskich, które odbyło się w dniach: 7 – 9 kwietnia 2011 roku w Ośrodku Wypoczynkowym w Kołobrzegu.
Uczestniczyliśmy w:
- VII Forum Uniwersytetów, które odbyło się w dniach 22 – 24 września 2011 roku w Katowicach,
- VIII Forum Uniwersytetów, które odbyło się w dniach 14 – 16 września 2012 roku w Toruniu,
- IX Forum Uniwersytetów, które odbyło się w dniach 14 – 16 września 2012 roku we Wrocławiu.

Pozostała działalność

Członkowie Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” UAM uczestniczyli w uroczystościach organizowanych przez Nasz Związek takich jak: • składanie kwiatów 28 czerwca każdego roku przed Poznańskimi Krzyżami oraz innymi tablicami upamiętniającymi wydarzenia z 28 czerwca 1956 roku, • udział w uroczystościach rocznicowych powstania NSZZ „Solidarność”, • udział we wszystkich zjazdach: - Walnego Zebrania Delegatów NSZZ „Solidarność” Wielkopolska, - Walnego Zebrania Delegatów Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność”.

Krystyna Andrzejewska i Beata Zięba na Walnym Zebraniu Delegatów Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność” zostały wybrane na kadencję 2010-2014 do Rady Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność” (KSN) i Prezydium KSN.

Krystyna Andrzejewska prowadzi kolejną kadencję Komisję ds. Legislacyjnych Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność”.

Koleżanka Beata Zięba jest Przewodniczącą Komisji ds. interwencji Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność”.
Delegaci na Walne Zebranie Delegatów Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność” brali udział w walnych zebraniach, które odbyły się:
- w dniach 14 – 16 maja 2010 roku w Sękocinie Starym,
- w dniach 15 – 17 czerwca 2012 roku w Katowicach.

- Komisja Zakładowa współfinansowała i wspierała badania wiceprzewodniczącego Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” UAM prof. Kazimierza Świrydowicza nad inwigilacją UAM przez służby specjalne (pierwszym wynikiem badań jest wydana w 2011 roku książka „Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w oczach służb specjalnych PRL. Wybór źródeł z lat 1982 – 1989”).
- Wnioskowaliśmy do JM Rektora Prof. dr hab. Bronisława Marciniaka o przyznanie nagrody rektorskiej dla naszego kolegi Kazimierza Świrydowicza za książkę „Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w oczach służb specjalnych PRL. Wybór źródeł z lat 1982 – 1989” wydaną w roku 2011 przez Wydawnictwo Naukowe. Niestety jak dotąd nie otrzymaliśmy odpowiedzi na nasz wiosek.

Ponadto:

Dofinansowaliśmy: - organizację trzech Koncertów z okazji Święta odzyskania Niepodległości 11 listopada 1918 roku,
- organizację Koncertu z okazji 150 rocznicy wybuchu Powstania Styczniowego,
- przekazano kwotę 3.000,00 zł na konto Fundacji dzieciom \"Zdążyć z pomocą\" tytułem pomocy i ochrony zdrowia dla Jana Dankowskiego - wnuka długoletniego członka Komisji Zakładowej NSZZ \"Solidarność\" UAM,
- dofinansowaliśmy tablicę upamiętniającą Pana Prof. dr hab. Zygmunta Ziębińskiego wieloletniego członka Komisji Zakładowej NSZZ \"Solidarność\" UAM,
- dofinansowaliśmy koszty opracowania książki dotyczącej działalności Komisji Zakładowej NSZZ \"Solidarność\" UAM w latach 1980 - 1982. Akta sprawy PRZEGRANI\".

W kadencji 2010 - 2014 zmarli członkowie Naszego Związku:

Śp. Włodzimierz Augustyniak
Śp. Leszek Golibrocki
Śp. Krystyna Laskowicz
Śp. Anna Maryanowska
Śp. Wanda Nowak
Śp. Stefania Pietrzykowska
Śp. Mieczysław Pluciński
Śp. Teodozja Raczyk
Śp. Kryspin Ratajczak
Śp. Jacek Thiel
Śp. Wojciech Zasępa
Śp. Urszula Politańska

Z uprzejmą prośbą o życzliwe przyjęcie sprawozdania w imieniu Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

/-/ Krystyna Andrzejewska

Poznań, dnia 20 marca 2014 roku

Załącznik nr 1.

„Komisja Zakładowa Solidarność im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w pełni popiera stanowisko Przewodniczącego Rady Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność” prof. Edwarda Malca, w kwestii udziału przedstawiciela Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność” w posiedzeniach Komitetu Równości ETUCE.

Z wiedzy ekspertów wiadomo, iż środowiska LGBT mają dokładnie opracowaną w skali globalnej strategię działania w obrębie, której jest tzw. marsz przez instytucje i różnorodne organizacje, mający na celu upowszechnienie treści gender. Obecnie w Polsce z jednej strony obserwujemy wprowadzanie treści genderowych do przedszkoli i szkół wszelkiego typu. Dowód: w Polsce treści te wprowadzono w wielu gminach, w ramach tzw. Równościowych przedszkoli. W Poznaniu podjęto próby przemycenia tej ideologii w ramach zajęć w pt. „Opowiadanie świata”. Ministerstwo Edukacji z udziałem środowisk LGBT oraz tzw. ekspertów WHO zorganizował również konferencję o standardach wychowania seksualnego dzieci przedszkolnych i szkolnych.

Z drugiej strony w ramach marszu przez instytucje wikła się NSZZ „Solidarność” w działania Komitetu Równości ETUCE powołanego w celu realizacji wydawałoby się szczytnych celów, w których walka o równe wynagrodzenie i awans społeczny równy dla kobiet i mężczyzn jest jedynie listkiem figowym, mającym przykryć cele ideologii gender. Fakt ten niechcący ujawniła koleżanka Maria Kotełko w liście otwartym do Przewodniczącego: cytat z listu: ”głównym celem jest wspieranie kobiet w podejmowaniu odpowiedzialnych funkcji związkowych i zawodowych, monitorowanie i przeciwdziałanie ewentualnym różnicom w poziomie płac i emerytur kobiet i mężczyzn, zmiana stereotypów ról obu płci w społeczeństwie”. Właśnie „zmiana stereotypów ról obu płci w społeczeństwie” stanowi jeden z filarów ideologii gender.

W dalszej części listu koleżanka Kotełko pisze, że działalność tego komitetu „nie ma nic wspólnego z ideologią gender, cokolwiek miałby ten termin oznaczać”. W kolejnym liście koleżanka Maria Kotełko, mająca aspiracje reprezentowania KSN „Solidarność” w ETUCE prosi o objaśnienie, co to jest „ideologia gender”.

Wyjaśniamy zatem:

1. Wyznawcami tej ideologii są przede wszystkim aktywiści LGBT (lesbian, gay, biseksual and transeksual).
2. Środowiska LGBT walczą z rzekomą dyskryminacją i wykluczeniem przez heteroseksualne społeczeństwo.
3. Walka ta ma prowadzić do tzw. rewolucji gender, czyli całkowitej zmiany wartości wokół, których organizuje się społeczeństwo, by w ten sposób zatomizować i zdezintegrować społeczeństwo, wyzwolić spod heteroseksualności, która wg. Judith Butler (guru tej ideologii) jest narzucona człowiekowi przez wychowanie i kulturę. wg. tej autorki zostaliśmy „uwikłani w płeć”.
4. Rewolucja gender dokonuje się tzw. miękkimi środkami poprzez wprowadzenie powszechnej tolerancji a w kolejnym kroku akceptacji dla wszelkich dewiacji seksualnych. Należy podkreślić, iż równocześnie ta powszechna tolerancja i akceptacja nie obejmuje normalnych rodzin i osób respektujących tradycyjne wartości.

W obecnej formie możemy powiedzieć, iż jest to bardzo poważny spór cywilizacyjny o wartości wokół, których będzie się organizowało społeczeństwo. Pierwotnie aktywiści LGBT walczyli z rzekomą dyskryminacją i wykluczeniem społecznym. Obecnie, ich aktywność ma doprowadzić do rewolucji gender, która dokona się przez zmiany w wychowaniu dzieci. W tym celu próbuje się pozbawić rodziców wpływu na wychowanie ich dzieci przy jednoczesnej akceptacji dla tych działań całego społeczeństwa w większości nieświadomego celów. W jaki sposób rozpowszechniana jest ideologia gender? Poprzez wychowanie seksualne w skrajnie liberalnej formie aplikowane od przedszkola. W tym tzw. wychowaniu seksualnym neguje się płeć biologiczna, która wg. genderystów nie ma znaczenia. Uważają oni, iż orientacja heteroseksualna została nam narzucona przez wychowanie i kulturę, a ważne są jedynie osobiste chwilowe odczucia przeżywanej płci, które mogą dowolnie zmieniać się w ciągu życia człowieka.

Należy postawić pytanie: jakie odczucia dotyczące swojej płci może mieć dziecko w wieku przedszkolnym czy wczesnoszkolnym? Jakie skutki przyniesie seksualizacja dzieci i młodzieży? Tego przynajmniej na gruncie polskim nie wiemy. Skutki rewolucji genderowej są już obserwowane w USA o czym można przeczytać w załączniku.

Przypominamy Koleżankom i Kolegom, że preambuła Statutu NSZZ „Solidarność” stanowi, że Związek opiera” swoje działania na gruncie etyki chrześcijańskiej i katolickiej nauki społecznej, prowadzi działalność w zakresie obrony godności, praw i interesów pracowniczych członków Związku oraz realizacji ich potrzeb materialnych, społecznych i kulturalnych”, co jest w rażącej sprzeczności z ideologią gender.

Uważamy, że należy uczulić wszystkich członków naszego Związku na podstępne działania wprowadzające gender do jego struktur, szczególnie w sytuacji, gdy marsz gender przez instytucje już się w Polsce rozpoczął. Dowodem tego jest działalność pełnomocnika rządu ds. równego traktowania Agnieszki Kozłowskiej – Rajewicz, która na konferencji prasowej wypowiedziała się, że należy walczyć z ”rodzinnocentrycznym typem polskiego społeczeństwa”.

Aktywiści gender, jak pisze Gabriele Kuby, kamuflują rzeczywiste cele, posługując się zawsze szczytnymi hasłami: praw człowieka, nie dyskryminacji, tolerancji i akceptacji.
Jednak uważamy, że korzyści z zasiadania przedstawiciela NSZZ „Solidarność” w Komitecie Równości ETUCE byłyby iluzoryczne, a ta obecność legitymizowałyby działalność Komitetu. Dlatego apelujemy, by ten Komitet ignorować, a nie wchodzić w jego skład.\"

Koleżankom i Kolegom niezorientowanym w problematyce gender polecamy książki: 1. Gabriele Kuby – „Globalna rewolucja seksualna. Likwidacja wolności w imię wolności”.
2. Marguerite A. Peeters – „Gender – światowa norma polityczna i kulturowa”
oraz wysłuchania na Youtube wykładów Gabriele Kuby na temat gender.

Załącznik nr. 2.

W imieniu Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu wnoszę o odrzucenie w Rządowym projekcie z dnia 10 września 2010 roku a obecnie rozpatrywanym przez Sejm RP ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw następujących zmian dotyczących:
w Art. 1 projektu ustawy:
80) art. 110; 85) art.118; 86) art. 118a; 88) art.120; 90) art.124; 91) art.125; 92) art.127; 93) art. 128 ust. 2; 97 art. 132 ust. 2; 99) a) art. 134; 100) 135 ust.2; 101) art. 151; 102) art.154 ust.3. Art. 22; Art.23; Art.26; Art. 27.

Komisja Zakładowa NSZZ ,,Solidarność\'\' Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu stwierdza, że
- propozycje zmian w ustawie z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym i w ustawie z dnia 14 marca 2003 roku o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw są próbą dalszego obniżania statusu prawnego nauczycieli akademickich ograniczają niezależność środowiska akademickiego, środowiska naukowego i prowadzą do ograniczenia wpływu środowiska akademickiego na polskie społeczeństwo, są więc dla kraju niekorzystne,

- głównym beneficjentem zmian nie będą uczelnie publiczne i polska nauka, lecz uczelnie niepubliczne.

Stanowisko docenta

W punkcie 80) w art.110 - proponuje się likwidację stanowiska docenta poprzez uchylenie ust. 4, który to m. in. stanowi, że „Statut uczelni może przewidywać możliwość zatrudniania pracowników na stanowisku docenta.” Mimo, że zamierza się zlikwidować stanowisko docenta to przepisy przejściowe i końcowe projektu nie zawierają żadnych rozwiązań dotyczących stosunków pracy nawiązanych na podstawie mianowania lub umowy o pracę na stanowisko docenta powstałych przed dniem wejścia w życie proponowanej ustawy. Brak takiego przepisu może być interpretowane jako rozwiązanie stosunku pracy z nauczycielem akademickim.

Stosunek pracy nauczycieli akademickich

Obowiązujący art. 118 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym stanowi, że: „nawiązanie stosunku pracy z nauczycielem akademickim następuje na podstawie mianowania albo umowy o pracę.” Projekt ustawy w art. 1 w punkcie 85) wprowadza zasadę, że podstawą stosunku pracy nauczyciela akademickiego jest umowa o pracę. Wyjątek czyni tylko dla wąskiej grupy osób posiadających tytuł naukowy profesora.
Przedłożony nam projekt zmian w ustawie przewiduje nie mianowanie, lecz umowę o pracę jako formę podstawową. Znaczy to, że w zakresie stosunku pracy będą obowiązywać przepisy kodeksu pracy, pozwalające w szczególności na łatwe rozwiązywanie stosunku pracy przez pracodawcę, niekoniecznie z powodów merytorycznych.
Dalej przepisy przejściowe i końcowe projektu art. 22 utrzymują dotychczasowe stosunki pracy na podstawie mianowania ale tylko dla osób zatrudnionych na stanowisku profesora przed wejściem z życie proponowanej ustawy. Natomiast stosunki pracy na podstawie mianowania pozostałych nauczycieli akademickich zatrudnionych przed dniem wejścia w życie proponowanej ustawy stają się z chwilą wejścia w życie projektu ustawy w życie stosunkiem pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony lub określony. Docelowo stosunek pracy na podstawie mianowania ma być zawierany tylko z osobami posiadającymi tytuł naukowy profesora. Przypominamy, że aktualne rozwiązania tak, jak w innych krajach Unii Europejskiej, nadają w większości polskiemu nauczycielowi akademickiemu zatrudnionemu w uczelni publicznej status mianowanego urzędnika państwowego, takiego w szczególności jak sędzia czy prokurator. Tradycja takiego statusu sięga przynajmniej XIX wieku, a rozwiązanie to jest sprawdzone ponadwiekowym doświadczeniem.
Stosunek pracy na podstawie mianowania jest bardziej chroniony prawnie, niż oparty na umowie: rozwiązać go można tylko na podstawie powodów dokładnie wymienionych w ustawie i żadnych innych. Mianowanie chroni więc trwałość stosunku pracy nauczycieli akademickich i daje stabilność zawodową, niezbędną dla poświęcenia się pracy naukowo-dydaktycznej. Aktualne rozwiązania obowiązujące od 1 września 2006 na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku (Dz. U z 2005r., Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.) przewidują, że przyczyną rozwiązania stosunku pracy, opartego na mianowaniu może być w zasadzie tylko brak rozwoju naukowego.
Rozwiązania takie zostały zaakceptowane przez środowisko akademickie, sprawdziły się w ciągu ostatnich latach i są dobrze oceniane przez nauczycieli akademickich. Warto przypomnieć, iż ustawa o szkolnictwie wyższym z dnia 4 maja 1982 roku, uchwalona w okresie stanu wojennego
wraz z poprawkami z dnia 25 lipca 1985 roku i ustawa z dnia 12 września 1990 roku o szkolnictwie wyższym szanowały zasadę, że podstawą stosunków pracy nauczycieli akademickich jest mianowanie na czas nieokreślony.
Projekt ustawy nie precyzuje żadnych kryteriów rozwiązywania stosunków pracy zawartych na podstawie umowy o pracę z nauczycielami akademickimi; będzie więc można rozwiązać umowę o pracę pod dowolnym pozorem. W szczególności oceny okresowe nauczycieli akademickich zatrudnionych na podstawie umowy o pracę mają w proponowanym projekcie tylko znaczenie informacyjne dla pracodawcy i nie mają żadnego związku z dalszym zatrudnieniem.
Nowelizowana ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym jako główną zasadę zatrudniania nauczycieli akademickich wprowadza stosunek pracy na podstawie umowy o pracę z zachowaniem przepisów prawa pracy powszechnie obowiązujących takich jak np. art. 251 Kodeksu pracy.
Proponowana nowelizacja w zakresie nawiązywania stosunków pracy z nauczycielami akademickimi nie zapewni właściwego procesu naukowo-dydaktycznego jeśli nie zostanie wyłączony w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym ze stosowania art. 251 Kodeksu pracy.
Jasne jest, że konsekwencją zatrudniania pracowników naukowych na podstawie umowy o pracę będzie kneblowanie wolności wyrażania krytycznych poglądów, czy to niepoprawnych politycznie, czy krytycznych wobec poczynań aktualnej ekipy rządzącej. Misją uczonego jest przecież poszukiwanie prawdy, nawet tej niewygodnej. Tymczasem mniej odważni – ze szkodą dla społeczeństwa - będą się hamowali z prawdziwymi, ale ryzykownymi opiniami w obawie przed zwolnieniem z pracy, które będzie po wejściu w życie zmian w Ustawie proste i łatwe.
Proponowana więc nowelizacja Ustawy w tym zakresie jest w istocie próbą wprowadzenia przez Rząd takich zmian, osłabiających społeczną pozycję i niezależność intelektualną środowiska naukowego, których nie ważyli się dokonać nawet komuniści. Na ironię więc zakrawa fakt, że takich zmian, które mają kneblować środowisko naukowe chce dokonać demokratycznie wybrany rząd.

Okres na habilitację i doktorat

Dodanie do art. 120 obowiązującej ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym zapisu:
„z tym, że zatrudnienie na każdym z tych stanowisk osoby nieposiadającej stopnia doktora lub habilitację nie może trwać dłużej niż osiem lat” oraz art. 23 w przepisach przejściowych oznacza, że ta proponowana zmiana dotyczy wszystkich osób, także tych, którzy na stanowisko adiunkta lub asystenta zostali mianowani na podstawie przepisów wcześniejszych ustaw. Proponowana zmiana art. 120 obowiązującej ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz art. 23 projektu spowoduje, że wielu adiunktów, którzy zaplanowali sobie pracę jak również zdobywanie niezbędnego do habilitacji dorobku naukowego działając w oparciu o treść statutów swoich uczelni w sposób niezawiniony nie zakończy habilitacji lub doktoratu. Jest to niezgodne z Konstytucją RP, z zasadą praw nabytych, których istotą jest taki zakaz stanowienia i stosowania prawa, by obywatel mógł układać swoje sprawy w zaufaniu do pracodawcy i nie naraził się na skutki, których nie mógł przewidzieć w momencie podejmowania decyzji oraz z zasadą, że prawo nie działa wstecz.
Zmiana treści obowiązującego art. 120 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz likwidacja płatnego urlopu naukowego w związku z przygotowaniem rozprawy habilitacyjnej ustawy jest próbą likwidacji autonomii uczelni publicznej. Dotąd pozwalano uczelniom samodzielnie kształtować w statutach uczelni okres zatrudnienia na uzyskanie stopnia doktora lub stopnia doktora habilitacyjnego. Takie ograniczenia spowodują, że nikt o zdrowych zmysłach nie zaryzykuje teraz pisania habilitacji na temat trudny, kontrowersyjny lub podejmie takie badania, których wynik nie jest z góry dokładnie przewidziany. Czy o takie habilitacje nam chodzi? Już poziom doktoratów mocno się obniżył z uwagi na niezbędny pośpiech. Czy to samo ma czekać habilitacje?
Pierwszą konsekwencją projektowanych zmian (wymienionych, a także niewymienionych) będzie więc osłabienie pozycji środowiska naukowego uczelni publicznych i osłabienie jego samorządności, a przesunięcie podstawowych decyzji w górę, do ministerstwa.
Zamiast wolności badań naukowych mamy możliwość łatwego zwalniania pracowników, ciągłe kontrole, sztywne terminy na zrobienie stopni naukowych, itd. Wygląda więc na to, że ideałem dla projektodawców jest linia produkcyjna, w której na wejściu mamy doktoranta, a na wyjściu profesora tytularnego, a cały cykl produkcyjny jest kontrolowany i przebiega bez zakłóceń. Tak jednak budować można piramidy, ale nie uprawiać naukę. Eksperyment ,,szaraszek”, o którym pisze Sołżenicyn, obozów w których uczeni mieli dokonywać wynalazków, poświęcając na to cały swój czas i energię, się nie powiódł. Okazuje się, że tak nauki uprawiać się nie da.
Potrzeby uczelni niepublicznych wyjaśniają na też fenomen wspomnianej ,,linii produkcyjnej\": doktor, który nie zrobi habilitacji w terminie i będzie bezwzględnie zmuszony do opuszczenia swej uczelni (choćby dlatego, że recenzent rozprawy habilitacyjnej się spóźni dni kilka z nadesłaniem recenzji), będzie przecież mógł być może znaleźć pracę w uczelni niepublicznej.

Wygaszenie stosunku pracy z mianowanym nauczycielem akademickim w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego

Proponuje się w art. 127 następującą treść ust. 2
„Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego zatrudnionego w uczelni publicznej wygasa z końcem roku akademickiego, w którym osiągnął on wiek emerytalny. Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy profesora, zatrudnionego na stanowisku profesora nadzwyczajnego lub zwyczajnego w uczelni publicznej, wygasa z końcem roku akademickiego, w którym ukończył on siedemdziesiąty rok życia.”

Proponowana zmiana w ust. 2 art. 127 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym stanowi że „Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego zatrudnionego w uczelni publicznej wygasa z końcem roku akademickiego, w którym osiągnął on wiek emerytalny.”
Art. 137 ustawy z dnia 27 lipca Prawo o szkolnictwie wyższym w kwestii prawa do świadczeń emerytalnych odsyła do przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(t.j. Dz. U. z 2009, Nr 153. poz.1227). Obowiązujący art. 127 ust. 2 zawiera szczególną regulację dotyczącą wygaśnięcia stosunku pracy nauczycieli akademickich zatrudnionych tylko na stanowisku profesora zwyczajnego lub profesora nadzwyczajnego. Przewiduje, że stosunek pracy z wymienionymi w tym przepisie nauczycielami akademickimi wygasa z końcem roku akademickiego, w którym ukończyli 70- ty rok życia.
W stosunku do pozostałych nauczycieli akademickich ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym, nie określa wieku, z którego osiągnięciem wiąże się wygaśnięcie stosunku pracy, a w projekcie odsyła w tym zakresie do wieku emerytalnego. Zgodnie z art. 27 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych emerytura przysługuje pracownikowi, który osiągnął emerytalny wynoszący co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn przy spełnieniu kryteriów określonych przepisami powołanej ustawy lub innych ustaw emerytalnych.
Proponowana regulacja wygaśnięcia stosunku pracy poprzez wiek emerytalny dla omawianej grupy nauczycieli akademickich różnicuje w tej grupie nauczycieli akademickich prawa kobiet i mężczyzn w kwestii wygaśnięcia stosunku pracy. W konsekwencji tych propozycji stosunek pracy kobiet - nauczycieli akademickich nie będących zatrudnionych na stanowisku profesora zwyczajnego i nadzwyczajnego wygaśnie o pięć lat wcześniej niż w przypadku mężczyzn posiadających ten sam status zawodowy. Uważamy, że przy stanowieniu przepisów dotyczących wygaszenia stosunku pracy należy zrezygnować z powołania się na wiek emerytalny. Takie rozwiązanie godzi w konstytucyjne gwarancje równouprawnienia kobiet i mężczyzn - to także równość zawodowa, w tym równość szans. Wprowadzenie w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym postanowienia skutkującego wcześniejsze niż dla mężczyzn obowiązkowe wygaśnięcie stosunku pracy - jako ograniczenie szans zawodowych kobiet. Gdy idzie o grupę nauczycieli akademickich, których proponowany przepis ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym ma dotyczyć to należy zauważyć, że osoby te pozbawia się kontynuowania działalności naukowej i dydaktycznej na dotychczasowych warunkach w uczelniach publicznych, to niższy wiek emerytalny staje się czynnikiem dyskryminującym kobiety w stosunku do mężczyzn o tym samym statusie zawodowym. Skrócenie szans zawodowych kobiet z powodu wieku emerytalnego do kontynuowania pracy zawodowej i uzyskania kolejnych awansów naukowych, pozostaje w drastycznej kolizji z zasadą równości i równouprawnienia kobiet i mężczyzn, które gwarantuje Konstytucja RP.
Zadajmy projektodawcom zmian w ustawie jeszcze jedno pytanie: czy nasze państwo, przeznaczające na szkolnictwo wyższe i naukę tylko znikome środki stać na wyrzucenie poza nawias nauki uczonych w pełni sił twórczych, uczonych, którzy mogliby przez sporo jeszcze lat wzbogacać wiedzę i przekazywać ją następnym pokoleniom? Nie jest nam znany żaden przykład w ubogim kraju na świecie takiego marnowania potencjału ludzkiego, jakie proponują autorzy projektu zmian w ustawie. W związku z powyższym proponujemy nowe brzmienie ust. 2 art. 127 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym:
2. Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego zatrudnionego w uczelni publicznej wygasa z końcem roku akademickiego, w którym ukończył 65 - ty rok życia. Stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy profesora, zatrudnionego na stanowisku profesora nadzwyczajnego lub zwyczajnego w uczelni publicznej, wygasa z końcem roku akademickiego, w którym ukończył on 70-ty rok życia.
Otóż jedynym sensownym wytłumaczeniem ujętych w projekcie zmian są potrzeby uczelni niepublicznych. Przez odesłanie na emerytury nauczycieli akademickich w wieku 60 kobiety, 65 lat mężczyźni banalnie prosto załatwione zostaną interesy uczelni niepublicznych. Młodzi jeszcze emeryci-uczeni będą szukali pracy, a znaleźć ją będą mogli prawie wyłącznie w uczelniach niepublicznych. Tak więc szkoły te zostaną zasilone kadrowo nauczycielami akademickimi mającymi najwyższe kwalifikacje, na wykształcenie takich pracowników uczelnie niepubliczne nie wyłożą ani grosza, łatwo w ten sposób rozwiążą problem minimum kadrowego, umożliwiającego prowadzenie studiów magisterskich, o doktoranckich nie mówiąc, a na dodatek z uwagi na konkurencję na rynku pracy obniżą koszta zatrudnienia, bo młodych uczonych - emerytów będzie sporo. To, że niektóre wydziały czy instytuty uczelni państwowych utracą w ten sposób uprawnienia do doktoryzowania czy habilitowania nie jest przedmiotem zainteresowania środowiska proponującego te zmiany, podobnie, jak los ,,emerytów” reprezentujących nauki matematyczne, fizyczne, chemiczne, przyrodnicze czy techniczne.

Oceny okresowe nauczycieli akademickich

Sprzeciwiamy się zaproponowanej częstotliwości ocen okresowych polegających na zróżnicowaniu od zajmowanego stanowiska i możliwości rozwiązania stosunku pracy z nauczycielem akademickim po otrzymaniu jednej negatywnej ocenie – propozycja art. 124 ust. 1 pkt. 3). Obowiązujące przepisy w tym zakresie oraz rozwiązania stosunku pracy z powodu negatywnych dwóch ocen okresowych należy kontynuować w niezmienionych przepisach.

Wynagrodzenia pracowników uczelni publicznych

Sejm RP 20 lipca 2001 roku uchwalił ustawę o zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym, ustawy o wyższych szkołach zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Dz. U. z 2001r., Nr 85, poz. 924, w której w art. 117 a wprowadził w życie nowe zasady przyznawania środków na wynagrodzenia pracowników uczelni publicznych oraz postanowił, że wysokość przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w szkolnictwie wyższym w poszczególnych grupach pracowników były w relacji 3: 2: 1: 1 prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia na dany rok kalendarzowy. Szybki wzrost wynagrodzeń w gospodarce narodowej od roku 2005 i brak wzrostu kwoty bazowej lub tylko jej wzrost o średnioroczny wskaźnik wzrostu cen towarów i usług, którą ustawodawca przywołuje w przepisie doprowadziły do tego, że te zasady przystały obowiązywać. Kwota bazowa z roku 2008 w wysokości 1.873,84 zł jaką proponuje się w ustawie budżetowej na rok 2011 do wyliczenia środków na wynagrodzenia pracowników oraz wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w uczelni publicznej w poszczególnych grupach pracowników nie zapewnia relacji 3 : 2 : 1 : 1 wynagrodzeń pracowników uczelni publicznych do prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej na rok 2011 tj. kwoty 3.359 zł. Aby ta relacja mogła być spełniona kwota bazowa powinna w roku 2011 wynosić co najmniej 2.572 zł. Rozwiązanie tego ważnego problemu jakimi są wynagrodzenia pracowników w uczelniach publicznych jest możliwe poprzez:
- określenie odrębnej kwoty bazowej od roku 2011 w ustawie budżetowej jak to ma miejsce w art. 12 ust. 2 projektu ustawy budżetowej w przypadku nauczycieli objętych ustawą z dnia 26 stycznia 1982 roku – Karta Nauczyciela, lub
- zmianę art. 151 ust. 1 pkt. 1) ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku polegającą na wprowadzeniu wprost relacji 3 : 2 : 1 : 1 wynagrodzeń pracowników uczelni publicznych do prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w brzmieniu następującym

„1.Warunki wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej do czasu objęcia ich układem zbiorowym pracy lub regulaminem wynagradzania określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, ustalając:
1) wysokość minimalnej i maksymalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego w odniesieniu do poszczególnych stanowisk oraz wysokość i warunki przyznawania innych składników wynagrodzenia tak, aby wysokość przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w uczelni publicznej, w poszczególnych grupach pracowników w relacji do prognozowanej przeciętnej kwoty miesięcznej wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej określonej corocznie w ustawie budżetowej nie była niższa: a) w grupie stanowisk profesorów - - od 300%,
b) w grupie stanowisk docentów, adiunktów i starszych wykładowców, starszych kustoszy dyplomowanych, starszych dokumentalistów dyplomowanych, kustoszy dyplomowanych i dokumentalistów dyplomowanych, a także adiunktów bibliotecznych i adiunktów dokumentacji i informacji naukowej - od 200%,
c) w grupie stanowisk asystentów, wykładowców, lektorów, instruktorów, asystentów bibliotecznych, asystentów dokumentacji i informacji naukowej - od 100%,
d) w grupie pracowników niebędących nauczycielami akademickimi od 100%
- prognozowanej miesięcznej kwoty wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej określanej corocznie w ustawie budżetowej, z uwzględnieniem zasady, że wysokość indywidualnych stawek poszczególnych składników wynagrodzenia pracowników uczelni ustala rektor.”

Podsumowanie

Siła państwa to w szczególności siła intelektu jego obywateli, a szczególnie jego warstwy inteligenckiej i naukowej. Środowisku akademickiemu trzeba stworzyć możliwości rozwoju, nieskrępowanej wymiany myśli i wolności wyrażania poglądów. Projekt zmian zmierza w dokładnie przeciwnym kierunku.
W szczególności:
1. Redakcja przepisów dotyczących docentów może prowadzić do automatycznego zwolnienia z pracy wszystkich docentów.
2. Odejście od mianowania jako zasady zatrudniania nauczycieli akademickich jest zerwaniem z tradycją europejską; konsekwencją będzie osłabienie pozycji środowiska akademickiego, a ostatecznie – przez łatwość zwalniania z pracy - kneblowanie możliwości swobodnego wyrażania poglądów. Nawet komuniści szanowali autonomię środowiska akademickiego i naukowego i nie zmieniali prawa, utrzymując mianowanie jako podstawę stosunku pracy nauczycieli akademickich.
3. Nauczyciel akademicki w wieku lat 65 jest zwykle badaczem w kwiecie wieku. Wygaszenie stosunku pracy z mianowanym nauczycielem akademickim w wieku 60 lat (kobiety) i 65 lat (mężczyźni) to marnowanie potencjału intelektualnego naszego narodu. Wyjaśnieniem tego, a także wyjaśnieniem sztywnych terminów na robienie stopni naukowych mogą być tylko potrzeby prywatnego biznesu edukacyjnego (uczelni niepublicznych), potrzebującego taniej siły roboczej. Może warto, by temu projektowi zmiany przyjrzały się odpowiednie służby: proponowane tu zmiany nie są w interesie Polski i polskiej nauki, tylko wąskiej warstwy właścicieli uczelni niepublicznych.
4. Mimo niższych, niż w innych krajach, nakładów na naukę, Rząd nie realizuje nawet minimum, gwarantowanego przez obowiązujące ustawy. W szczególności np. w tym roku nie przeznaczono żadnych funduszy na podwyżki wynagrodzeń.

Copyright © 2006 KZNSZZS