WENECJA

English
summary

MENU
WPROWADZENIE
ZAMKI
PAŁACE
DWORY
WIELKOPOLSKA
SŁOWNIK
LITERATURA
Duch
E-mail






.


Ruiny zamku w Wenecji


L o k a l i z a c j a

Wieś położona na Pojezierzu Gnieźnieńskim, pomiędzy jeziorami Weneckim, Skrzynką a Biskupińskim. Pierwotnie wieś nazywano Mościszewem.


Pokaż większą mapę


H i s t o r i a

Na poczatku XV w. wieś należała do Mikołaja Nałęcza, kasztelana nakielskiego. Po jego śmierci (1420 r.) zamek przeszedł na własność kasztelana kruszwickiego Mikołaja Pomiana, a następnie został zakupiony przez arcybiskupa gnieŸnieńskiego Mikołaja Trąbę. W zamku stworzono wówczas więzienie (albo raczej dom poprawczy) dla księży, którzy ulegli husytyzmowi, szerzącemu się w XV w. na terenie Wielkopolski. W końcu XV w. znaczenie zamku podupadło. Rozebrano go częściowo, przeznaczając uzyskany w ten sposób materiał na budowę dworu arcybiskupiego w Żninie.

Do Mikołaja Nałęcza przylgnął przydomek "krwawego diabła weneckiego", który być może miał związek z surowymi wyrokami, jakie wydawał kasztelan będąc sędzią kaliskim. Z drugiej strony mógł on zyskać ten przydomek podczas walk między rodami Grzymalitów i Nałęczów, toczonymi w końcu XIV w. O zamku krążą legendy, że w jego podziemiach, zawsze o północy rozlegało się okropne wycie, pobrzękiwanie łańcuchów i złotych monet. To Mikołaj Nałęcz przemieniony w diabla włóczy się po lochach zamczyska, strzegąc swych olbrzymich skarbów zdobytych podczas grabieży, napaści i mordów. I tak długo miał tu przebywać, dopóki w zamku nie znajdzie schronienia jakaś niewinna istota. Zdarzyło się kiedyś, że piękna dziewczyna uciekając przed zbyt natarczywymi zalotami pewnego starosty trafiła właśnie do weneckiego zamku. Pojawił się wtedy przed nim duch Nałęcza, wdzięczny za wyzwolenie i wręczył dziewczynie trzy skrzynie złota. Jedną miała zanieść do kościoła, zawartość drugiej rozdać biednym, a trzecia zatrzymać dla siebie. I wówczas tajemnicza postać zniknęła, rozległ się huk, a następnie potężny wstrząs, który zasypał lochy zamku z resztą skarbów.


C h a r a k t e r y s t y k a


Ruiny zamku
wg ryciny z I poł. XIX w.
Zamek rycerski wzniósł w 1390 r. Mikołaj Nałęcz. Zamek otoczony głęboką fosą, której brzegi umocnione były konstrukcjami drewnianymi, z jednym tylko podejściem, a ponadto położony między trzema jeziorami, był trudno dostępną warownią. Zamek zbudowany był z cegły, na planie kwadratu o boku 33 m., otoczony murem obwodowym wspartym skarpami. W narożniku pn. - wsch. Czworoboczna wieża o boku 10 m., która była zarówno straznicą jak i miejscem ostatniej obrony. Wjazd do zamku prowadził od strony południowej przez przedbramie wysunięte poza mury. Można przypuszczać, że budynek mieszkalny zamku znajdował się w zachodniej części dziedzińca. Z czworobocznej, regularnej budowli z blankami strzelniczymi, wieńczącymi grube mury, pozostały do dzisiaj fragmenty murów kamiennych i ceglanych oraz dziedziniec wewnętrzny.


Plan ruin zamku
A - główna wieża, B - przedbramie


W s p ó ł c z e s n o ś ć

Zamek jest w stanie tzw. trwałej ruiny, odrestaurowany w części przyziemia, zabezpieczony i udostępniony do zwiedzania. W 1947 r. przeprowadzono badania archeologiczne, które umożliwiły wykonanie planu założenia oraz odsłoniły spod gruzu fragmenty murów i wieży.

W pobliżu zamku Muzeum Kolejek Wąskotorowych (tel. 53425150).


Stacja kolejowa Gąsawa na trasie Żnińskiej Kolei Powiatowej

Rozkład jazdy

WPROWADZENIE ZAMKI PAŁACE DWORY
WIELKOPOLSKA SŁOWNIK LITERATURA E-mail

© Copyright 1996-2011 by Małgorzata Mazurek