.
Dwór w Ujeździe |
L o k a l i z a c j a
Wieś położona na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Grabarskim Rowem.
Pokaż większą mapę
H i s t o r i a
Wieś początkowo w dobrach cystersów z Obry, od XVI w. należała kolejno do Ujejskich, następnie Rogalińskich i Żółtowskich. Ostatnią właścicielką przed II wojną światową była Ludwika Bickerowa primo voto Żółtowska.
C h a r a k t e r y s t y k a
Dwór poźnobarokowy, wybudowany w I poł. XVIII w. dla Kaspra Rogalińskiego. Przebudowany i rozbudowany w poł. XIX w. przez Adama Żółtowskiego. Na przełomie XIX i XX w. dwór rozbudowano o niższe parterowe skrzydła. Budynek parterowy na planie prostokąta, z mieszkalnym poddaszem ukrytym w dachu mansardowym. W dachu dwie ozdone lukarny. Boczne części zakończone attyką z małymi szczytami. Przed wejściem głównym neogotycki ganek z łukiem Tudorów. Powyżej ganku trzyosiowa wystawka nakryta dwuspadowym dachem. Od strony parku znajduje się natomiast wystawka czteroosiowa.
We wnętrzu dworu zachowany stary piec w saloniku, częściowo sztukaterie, stolarka drzwi i schodów na poddaszu. Przed dworem kolisty podjazd ozdobiony tujami i cisami.
Przy dworze znajduje się barokowa oficyna, stajnia oraz trzy kwadratowe pawilony, z których jeden kryty jest dachem cebulowym, a drugi dachem w stylu pagody chińskiej. W sąsiedztwie zespół folwarczny z gorzelnią, spichrzem i rządcówką.
P a r k
Park krajobrazowy przechodzący w park leśny (całość pow. 69,64 ha, jeden z największych w Wielkopolsce) założony w XVIII w., przekształcony w XIX w. Elementami kompozycji parkowej jest staw i strumyk Letnica (dopływ Obry). Przy mostku, nad strumykiem obelisk z XVIII w. W bogatym drzewostanie wyróżniają się platan klonolistny (obwód 580 cm), dęby (o obwodach 460-610 cm), lipy (do 480 cm) i wiązy.
W s p ó ł c z e s n o ś ć
Dwór w bardzo złym stanie, opuszczony, stanowi własność prywatną.
