.
Dwór w Marcinkowie Górnym
|
L o k a l i z a c j a
Wieś położona na Pojezierzu Gnieźnieńskim, na skraju doliny Gąsawki.
Pokaż większą mapę
H i s t o r i a
Wieś w XIX w. należała do Karskich, a w XX w. do Gozimirskich. Wieś weszła na karty historii Polski w 1227 r. Wówczas to książę wielkopolski Władysław Laskonogi dążąc do zjednoczenia kraju, zwołał do pobliskiej Gąsawy zjazd książąt. Na zjazd przybyli oprócz organizatora, książę śląski Henryk Brodaty, książę mazowiecki Konrad oraz książę sandomierski i krakowski Leszek Biały. Zjazd został przerwany przez pozostającego w zmowie z Odonicem, Świetopełka gdańskiego. Napad na Gąsawę zaskoczył Leszka Białego w łaźni, skąd wybiegł, dopadł konia i zaczął uciekać. Żołnierze Świętopełka dopędzili Leszka w Marcinkowie i tam został on zamordowany. W 1927 r. z okazji 700-lecia śmierci Leszka Białego, wystawiono tu pomnik przedstawiający ugodzonego strzałą w plecy księcia na chwilę przed śmiercią. Twórcą pomnika był znany w okresie międzywojennym rzeźbiarz Jakub Juszczyk. Zniszczony w czasie II wojny światowej pomnik, został odtworzony w 1973 r. przez Rudolfa Rogattego.
C h a r a k t e r y s t y k a
Dwór barokowy z I poł. XVIII w., przebudowany w XIX w. Parterowy budynek z piętrem ukrytym w wysokim dwuspadowym dachu. Nad wejściem taras z wystawą.
Przy dworze 3 klasycystyczne oficyny z początku XIX w.
P a r k
Park krajobrazowy (pow. 4,8 ha), zadbany; z bramą wjazdową z końca XIX w. z rzeźbami wojów trzymających tarcze herbowe.
W s p ó ł c z e s n o ś ć
Dwór w dobrym stanie, zamieszkały, należy do Zakładu Rolnego Gospodarstwa Rolnego Zasobu Własności Skarbu Państwa.
