KONARZEWO

English
summary

MENU
WPROWADZENIE
ZAMKI
PAŁACE
DWORY
WIELKOPOLSKA
SŁOWNIK
LITERATURA
Duch
E-mail





.


Pałac w Konarzewie


L o k a l i z a c j a

Wieś na Pojezierzu Poznańskim.


Pokaż większą mapę


H i s t o r i a

Wieś była własnością M. Ponieckiego, A. Pampowskiego, do przełomu XVI i XVII w. rodziny Konarzewskich, następnie Ostaszewskich, Ossowskich, od poł. XVII w. należała do Radomickich, w XIX w. własność Działyńskich. W 1817 r. Tytus Działyński rozpoczął tutaj gromadzenie książek, rękopisów i pamiątek narodowych, które przeniósł później do zamku w Kórniku, dając początek słynnej Bibliotece Kórnickiej. Portrety Działyńskich i Radomickach również znajdują się w Kórniku. W listopadzie 1806 r. Konarzewo odwiedził Napoleon Bonaparte. W poznańskim pałacu Działyńskich odbywały się przyjęcia na cześć Napoleona i jego oficerów. Anna z Radomickach stała na czele poznańskich dam w czasie powitania Napoleona w 1806 r. Jej syn Ksawery Działyński, jako reprezentant Księstwa Warszawskiego, był w 1811 r. na ślubie Napoleona z Marią Ludwiką. Drogą dziedziczenia wieś przeszła następnie na Dzieduszyckich i Czartoryskich.


C h a r a k t e r y s t y k a

Pałac barokowy (późnorenesanowy ?) z lat 1689-1699 r. zbudowany dla Andrzeja Radomickiego, autor projektu jest nieznany (możliwe, że był to architekt włoski). Na planie prostokąta, z wysuniętym dwupiętrowym ryzalitem w fasadzie ogrodowej. Dobudowano od strony ogrodu dwupiętrowy ryzalit (za autora rozbudowy uważa się Jana Adama Stiera, prywatnie zięcia architekta pracującego w Wielkopolsce - Pompeo Ferrariego). Kryty dachem czterospadowym. W połowie wysokości elewacji szeroki pas fryzu ujętego profilowanymi gzymsami, na którym wsparte sš okna piętra. Profilowany gzyms podokapowy. Na głównym wejściem tablica z datą 1697 ozdobiona maszkaronami i puttami. W skrajnych osiach elewacji frontowej i bocznej półkoliste wnęki prawdopodobnie na rzeźby.

Wewnątrz: sień, kiedyś przelotowa, która posiada sklepienie kolebkowe z lunetami. W niej odbywały się ważne uroczystości, gdyż mogła pomieścić wielu gości. W dawnej wielkiej jadalni na parterze, sali oraz bibliotece na piętrze, sztukaterie (częściowo autorstwa Włocha Adalberto Bianco i Franciszka Signo z Leszna) i polichromie (pędzla Karola Dankwarta, pracujących w tym czasie przy zdobieniu poznańskiej fary) z XVII/XVIII w. o zróżnicowanej tematyce. W narożnym pokoju na parterze na suficie ukazana jest czarownica.

Przed pałacem obszerny podjazd otoczony murem z barokową bramą. Obok pałacu późnobarokowa oficyna z II poł. XVII w. kryta dachem łamanym.


P a r k

Park (pow. 12,7 ha) pierwotnie francuski z częściowo zachowanym założeniem tarasowym o cechach renesansowych z końca XVII w., z alejami grabowymi i lipowymi. Zaniedbany.


W s p ó ł c z e s n o ś ć

Pałac gruntownie odnowiono w 1971 r., obecnie mieści się w nim siedziba spółki z o.o. Animpex Wielkopolska.

WPROWADZENIE ZAMKI PAŁACE DWORY
WIELKOPOLSKA SŁOWNIK LITERATURA E-mail

© Copyright 1996 by Małgorzata Mazurek Webmaster