.
Pałac w Iłówcu |
L o k a l i z a c j a
Wieś na Równinie Kościańskiej, w sąsiedztwie kanału Iłówiec-Piotrowo odwadniającego rynnę subglacjalną.
Pokaż większą mapę
H i s t o r i a
Wieś należała do rodziny Iłowieckich herbu Ostoja, od XVII w. do Małachowskich, Szołdrskich, Zborowskich i niemieckiej rodziny Lehmann-Nitsche.
C h a r a k t e r y s t y k a
Pałac eklektyczny, nawiązuje do włoskiego renesansu, przebudowany w 1866 r. z wcześniejszej XVII- lub XVIII-wiecznej budowli, przez Rolfa Eberharda Lehmanna (rolnika, hodowcy owiec i przemysłowca) dla najmlodszego syna Eugena. W fasadzie frontowej ryzalit środkowy, z bogatą sztukaterią w formie alegorycznych postaci kobiecych, trzymających w ręku symbole postępu w rolnictwie - lokomobilię i pług. W narożnikach dachu znajduja sie głowy owiec i baranów. W zwieńczeniu fasady tarcza z inicjałami RL i data 1866 oraz snopek zboża. Całość po bokach ujęto ceramicznymi postaciami kobiecymi, symbolizującymi zajęcia rolnicze i hodowlane. Kompozycja elewacji ogrodowej przypomina pałac w Knoop, w Szlezwiku-Holsztynie. Środkową część stanowi wysunięty ryzalit, z podwyższoną salą, otwartą trzema półkoliście zamkniętymi porte fenetrami na przylegający ogrodowy taras. Bogate oprawy okien, gzyms podparty ceramicznymi konsolami w narożach pałacu (głowy koni).
Wewnątrz: bogate dekoracje sztukatorskie. Układ wnętrz jest wynikiem murów starszej budowli, na osi budynku hall i salon.
Zespół zabudowań gospodarczych m.in. stajnia-powozownia, ośmioboczny neogotycki kórnik, gorzelnia - płotkarnia z II poł. XIX w.
P a r k
Park krajobrazowy (pow. 12,03 ha) założóny w XVIII w., przekształcony na przełomie XIX i XX w., ze stawem i wyspą.
W s p ó ł c z e s n o ś ć
W pałacu mieści się Stacja Hodowli Roślin Ogrodniczych.
