.
Pałac w Broniszewicach |
L o k a l i z a c j a
Wieś na Wysoczyźnie Kaliskiej.
Pokaż większą mapę
H i s t o r i a
Wieś do 1446 r. należała do Broniszów (Broniszewskich) herbu Pomian, w XV i XVI w. do Sucharzewskich herbu Zaremba. W 1637 r. była własnością Świętosława Lipskiego, proboszcza chockiego, a od 1713 r. Łukasza Wielowieyskiego, miejscowego plebana. Następnie była własnością rodziny Wężyków, Stadnickich, a od 1785 r. Skórzewskich. Od poł. XIX w. była w rękach Przyłuskich i Baranowskich, a następnie Marianny z Lipskich Duninowej, która w 1877 r. sprzedała wieś niemieckim Żydom z Pleszewa, Moritzowi i Isaakowi Brandtom. W 1903 r. majątek stał się własnością Komisji Kolonizacyjnej, która rozparcelowała Broniszewice.
C h a r a k t e r y s t y k a
Pałac neoklasycystyczny wybudowany w 1892 r. dla Józefa Brandta. Piętrowy, nakryty czterospadowym dachem. Fasada zwrócona na wschód. Z wejściem na osi, nad którym jest trójkątny fronton. Murowany, nie podpiwniczony, na planie prostokąta, z ryzalitem od południa. W narożniku wysoka wieża, nakryta ostrosłupowym hełmem z iglicą, na elewacji data 1892 i monogram. Elewacje tynkowane, pd.-wsch. i pn. boniowane, ozdobione profilowanym gzymsem kordonowym i wieńczącym, z konsolkami kanelowanymi pilastrami w wielkim porządku. W fasadzie przyścienny portyk z czterema półkolumnami toskańskimi i trójkątnym naczółkiem.
Wewnątrz: dwuipółtraktowy układ wnętrz z korytarzem i sienią, połączoną z tarasem ogrodowym. Dawny salon i jadalnia na piętrze. Zachowane bogate sztukaterie sufitowe, kute balustrady balkonów oraz terakota w korytarzu parteru.
Plan pałacu w Broniszewicach - przekrój poziomy parteru
P a r k
Wokół pałacu park krajobrazowy (pow. 5,73 ha) ze stawami, prawdopodobnie na miejscu dawnego ogrodu włoskiego.
W s p ó ł c z e s n o ś ć
W pałacu mieści się Ośrodek Opieki Społecznej dla Dzieci.
